LEPUS syriacus H. et E. 
E SYRIAE MONTE LIBANO PROPE DIEBBEL, IUXTA BERYTUM. 
Arnebet na$“iN Hebraeorum post Mosen. Arabico nomine Erneb montis Libani incolis hodieque vocatur. 
JlAussell in Historia naturali halepensi duas Leporis species enumerat, maiorem aliquem, quem 
turcici nomine indicat et alterum minorem, quem vulgarem seu Leporem deserti appellat. Prae- 
terea vero de Cuniculo notitiam habuit. Nos in Syria prope Berytum, in Coelesyria et in 
monte Libano duo nomina Leporum audivimus, alterum Ernei, alterum Tabsun. Animal Erneb 
venatione occidimus eiusque descriptionem nunc daturus sum; sed animal Tabsun, quod in 
cuniculis habitare dicebant et Lepori simillimum esse tradebant, quod etiam ab Hyrace, ipsis 
illis iisdemque incolis Valler vocato, distinguebant, non vidimus. Hinc in monte Libano Cuniculi 
species dari videtur, quae ab hoc Lepore diversa est. Bussell Cuniculi nomen Churnuk 
quod de Leporis pullo apud Meniskium memoratur ipsumque Cuniculum ferum non observavit, 
sed apud incolas, europaeos praecipue, cibi causa Cuniculos (domesticos puto et aliunde allatos) 
nutriri narrat, II. p. 159. 
Lepores Syriae propter Iudaeorum legem et vescendi iis prohibitionem memorabiles sunt. 
Vocem hebraicam Arnelet Leporem significare Bochart fusius doctissimeque explicavit idque 
eo facilius probatur, quo magis Arabum vox Ernei, quae mascula forma eiusdem nominis esse 
sane videtur, in eundem usum hodieque et a pristinis scriptoribus adhibetur. Vocem Ernei nos 
etiam apud Syros in ipsa terra toties audivimus, quoties, praesente lepore occiso, incolas inter- 
rogavimus. Rosenmiiller in recentiore egregio libro Billische Thiergeschichte ( Alterthumsk . 
Bancl 4.) sacrae scripturae Leporem pro Lepore timido habet et de ruminandi eius facultate 
Gmelini compilatoris apud Linneum et Mi ch a e lis ab aliquo Saltuario acceptis relationibus 
utitur. Ruminatio Leporum autem apud veros physiologos a Buffonio et ipso Linneo inde 
ad hunc usque diem non probatur, eandemque non opus est, ut Saltuarii narrent, quibus de 
rebus venatoriis graeca fides, cum apud Cuniculum facillime, si locum haberet, probaretur. 
Equidem apud cuniculos, quos puer multos nutrivi, adolescens saepe observavi, nunc etiam ali- 
quoties inspexi, tale quid nunquam vidi. Sola animalia mammifera bisulca vere ruminare 
Zoologi omnes censent, idemque apud litteratissimum Rudolphium etiam, quem genuinae 
observationes rarissime fugerunt, in Physiologiae volumine secundo, parte altera, pag. 129. anno 
MDCCCXXVIII legitur. Apud Halmaturum quidem Home ( Lectures on comp. Anat. pag. 157.) 
ruminationis facultatem tunc locum habere efferre dicitur, quando sicco cibo repleatur, sed haec 
observatio novo testimonio egere videtur, cum forsan actio normalis non sit et homines etiam 
dentur tali ruminandi facultate morbosa praediti. 
Hempr. ct JEiirenb. Mammalia IT. u 
