LEPUS sinaiticus H. et E. 
E CONVALLIBUS ARABIAE PETRAEAE PROPE MONTEM SINAI. 
Arnebet rana; Mosis. Arabis sinaiticis hodie vocatur Aerneb uUjI. 
i 
JLn sinaiticis montibus Lepores vagari pridem observatum est et Lepores a Mose ab Hebraeorum 
mensa reiecti ad hanc speciem pertinent. Mosi Cuniculos i. e. Lepores in cuniculis habitantes, 
plane ignotos fuisse eo constat, quoniam recentiori tempore a nemine in Aegypto et Arabia 
Cuniculi observati sunt. Quod animal in versione librorum Mosis a Luthero aliisque Cuni- 
culi voce appellatur, Mosi Saphan scribitur et Hyracis species est. De quo confer Hyracem 
syriacum nostrum. 
De antiqua Leporis historia, quatenus ad Scripturam sacram spectat, Bochart confe- 
rendus est, cuius doctrina apud Leporem syriacum (postea, nesciis Hebraeis, mosaici Leporis 
vicarium) utemur. 
Prosper Alpinus in Aegypti historia naturali pag. 232 sinaiticis montibus copiosos 
Lepores tribuit. „ Lepores quoque, ait, Arabes in aliquibus locis prope montes venantur, prae- 
sertim penes Synaim et Oreb montes. In planiciebus locisque arenosis raro haec animalia 
,, visuntur inibique propter nimium calorem non vivunt.” Ultima Alpini sententia a nobis 
reprobatur. Burckhardt etiam nuper de Leporibus in montibus sinaiticis habitantibus nuntium 
attulit, ipse eos observasse non videtur. Burckhardt^ lieisen in Syrien, Palaestina unci der 
Gegend des Berges Sinai, e. vers. Gesenii II. p. 863. 1824. „Hasen und Wolfie findet man 
„(auf der Halbinsel des Sinai), cloch nicht haufig.” 
Sinaiticum Leporem nemodum fusius ita descripsit, ut zoologiae lucrum inde venerit. 
Has equidem in ipso loco illic anno MDCCCXXIII scriptas, nunc vero denuo cum speciminibus a 
nobis Berolinum missis comparatas auctasque observationes publico usui offerendas censui. 
LEPUS sinaiticus. 
Character essentialis. 
L. adultus statura LEPORIS aegyptii , timido minor, capite auribusque elongatis, illo quartam 
et dimidiam corporis partem aequante, quinta parte auribus superato, plantis in adulto 
caput fere aequantibus, in iuvenili superantibus, naso plano; colore dorsi flavofusco, 
nigro variegato, cauda supra nigra, aurium macula distincta nigra apicali, pone aurium 
basin macula alba. 
