eum non habuerunt et. fuerunt viri docti, qui ipsius Leporis timidi europaei affinitatem non deesse 
censerent. Lichtenstein Abhandl. uber die Antilopen des nordl. Africa pag. 238. Specialem 
differentiam equidem, qui naturam et viva animalia observavi ea de causa statuendam censeo, 
quoniam triginta fere aegyptiaci Leporis specimina a me manibus tractata unum eundemque 
typum retulerunt, a reliquis, quas aliis in terris venati sumus, modo tradendis characteribus 
diversum. Idem in Aethiopia expertus sum, ubi nusquam alias, nisi flavas aethiopicas formas, 
mox definiendas reperimus. Variarum terrarum constantes vero variae formae in zoologia non 
eo graviores videntur, quo maiores differentiae sunt, sed quo magis constantes sunt illae, eoque 
respectu vel minimas differentias maximi ponderis esse censendum erit. 
De antiqua Leporis historia Conradus Gesner in Historia animalium locupletissimus 
ipsaque doctrina et copia obscurus est. Apud Aegyptios Lepus non inter animalia sacra fuit, 
sed eum Osiridis symbolum fuisse ex nominis eius characteribus nuper repertis constat, quibus 
semper in fine addita est Leporis icon. Apud Horapollinem Lepus inter signa hieroglyphica 
enumeratur, neque raro in monumentis aegyptiacis eius effigies reperitur. Idola etiam Leporem 
referentia figulina et metallica in monumentorum aegyptiacorum thesauris servari solent. Seden- 
tem semper vidi auribusque longissimis insignem. Ipsius Zoologorum aegyptii Leporis longis- 
simae auriculae vix eam longitudinem largiuntur. Archaeologis cavendum est, ne aegyptias illas 
icones pro Canis Megaloticlis Fennec dicti simulacris habeant. Cauda Canis longa, Leporis 
perparva est, eumque characterem aegyptii pictores et sculptores nunquam neglexerunt. Cum 
nos sexenni tempore in Aegypto saepe iterata vice totiusque terrae naturam observaverimus, nec 
unquam aliam Leporis speciem invenerimus, id certum esse videtur, Aegyptiorum antiquissimo- 
rum icones ad hanc Leporis speciem referendas esse. 
LEPUS aegyptius. 
Character essentialis. 
L. statura timido et capensi inferior; capite angustiore; vellere tenuiore; auriculis capite ultra 
quartam eius partem longioribus; caudae stirpe femore breviore; colore velleris rufescente 
fusco - cinereo , nigro undulato, taenia per oculos ducta, gula et abdomine albis, collo 
flavido, cervice media dilute cinnamomea, cauda alba media supra saturate nigra, auriculis 
fusco canis pone apicem macula late nigra, pone basin macula alba. 
Dimensio partium ad carnes et pelles facta: 
Ad Carnes 
Longitudo totius usque ad basin caudae 
a latere, ope bacilli . . . -' -" 1' 1" 3"' 
a dorso, ope fili - - - 1 3 5 
ab apice aurium extenso- 
rum usque ad ped. poster. 
extens. apicem 2 - 9 111 
capit, ab apice rostri ad finem 
aurium baseos posticum 
(occipitis) -3 3 -3 1 
Ad pelles 
Maris iiiy. 
Foetus. 
i. 
ii. 
m. 
adulti. 
iuvenilis. 
iuvenilis. 
— A — 
10" 5"' 4" 1' 6" 6"' . 1' 2" 4"' V 2" 2’" paris. 
11 _ ___ - - - - 
15 3 
-26 14 - 4- - 31 - 2 11 
