Ex animalibus Mustelinis, quam Familiam Falculatorum gracilium nomine Illiger instru- 
xerat, 8 ad 9 diversas formas, Herpestes 3, Viverras 3 ad 4, Mustelam 1 et Mephitidem 1 obser- 
vavimus. De Herpestibus supra scripsimus. In Habessinia Viverram Zibetham domesticam esse 
ab incolis audivimus eiusque Zibeihum Berolinum attuli. In Dongala supra Nubiam aliam 
Viverram aliquoties occidimus, cui V. dongalanae nomen adscripsimus. Viverrae Fossae nomen 
huic forsan competit, sed auctorum huius nominis species novo examine eget. Albicans nostrum 
animal, nec cinereum, a medio dorso linea mediana atra et maculis nigris cinnamomeo velatis 
pictum, a V. Genetta cauda potissimum differt, eademque cauda a Buffonii Fossae icone, 
quam G. Cuvier ut exactissimam laudavit, longe recedit. Huius varietatem singularem brevius 
caudatam palmis nigricantibus in Habessinia occidimus. Tertiam cineream, nigro macula- 
tam Viverram in Dongala pro vera Genetta habuimus eiusque sceleton attulimus. Quarta Muste- 
linorum forma Mustelae vulgari admodum affinis est. In itinere Mustelae subpalmatae nomine 
eam distinximus, digiti enim membrana latius coniuncti erant, statura minor. In domibus aegy- 
ptiacis Cahirae et Alexandriae murium vulgaris socius. Aelurum (afaovyv) non hanc, sed Felem 
Bubastis cum F. maniculata fuisse serius docebo. 
Quinta denique forma Mephiticlis s. Zorillae species est, quae proxime ad Mustelam Zo- 
rillam capensem accedit et quam, cum Libyae incola sit, M. libycae nomine vocamus. A Zorilla 
differt: statura minore, macula gutturali et oris margine albis, cauda supra tota alba, macula rufa 
prope apicem subtus. Nigra dorsi macula in prymna nulla aut parva. Os magis acutum. Ungues 
multo minores, anteriores 3%"', posteriores 1 F" longi. Cranii, quod adulti aetatem arguit, men- 
suras valde singulares in proximo fasciculo edam. 
Ex animalibus Phocinis unicam formam parvam, Calocephalo vitulino similem, in Mari 
libyco prope Alexandriana interdum capi audivimus, non vidimus. Illic de Ceto non sermo fuit, 
sed Delphini speciem, in Nili ostiis non infrequentem, Damiattae saepe ludentem vidimus. In 
Mari rubro nulla Phoca, sed earum vicarii Ceti. Halicorae duas species memorabiles illic inve- 
stigavimus, totidem Delphinos et Balaenam. Balaenae Bitan ( australis ?) maximae mandibulas 
tantum a Mari proiectas in Arabia vidimus. Delphini nondum descripti Q) longe rostratum caput 
attuli, alterius Delphini catulum ore obtuso, pinna unica, recens captum apud Arabes vidimus, 
frustra appetiimus ( D . malayanus?). Halicorae septentrionalis caput integrum ex insula Barkan 
tuli idemque anno MDCCCXXIV Berolinum misimus. In zootomicorum nostrorum Decade prima 
delineatum, Halic. Hemprichii ( 2 ) nomine inscriptum, anno MDCCCXXvm naturae scrutatorum Ger- 
maniae conventui Berolini proposui. Hoc animal Mosis iens Tachasch esse videtur eiusque 
corium nunc etiam ad calceos adhibetur. Alterius speciei, cpiae in australi Mari rubro occurrit, 
dentes solum complures in insula Hauakel emtos attuli, eademque vix, uti videtur, cum indica 
H. Dugong convenit ( 3 ). Sed haec nunc hactenus. (*) 
(*) Delphinus aduncus H. et E. Expansus sexpedalis, Pinna dorsi 1? Capite 17-pollicari, Rostro depresso elongato, utrinque utrinquesecus 
25 - dentibus conicis validis armato, ad postremos dentes 2" 64-"' lato ad medios 1" 9"', mandibulae longioris apice 84-'" lato sursum adunco. In 
insula Belhosse, Hemprichianarum una, a mari proiectum, corruptum vidi. 
( 2 ) H. Hemprichii E. Nake &jlj dentibus incisivis conicis superioribus longioribus, basi parum excavatis. 
( 3 ) II. Loltum ( Dugong 111. ?) dentibus incisivis conicis superioribus brevioribus, basi profundius excavatis durioribus. 
Berolini Septembre MDCCCXXXll. 
