praeter Hamadryadis, in tota Aegypto iconibus idolisque illustratus est. Attamen Strabonis 
testimonium, qui CYNOCEPHALI cultum Hermopolitanis, Cepi Babyloniis tribuit, ea de causa non 
transeundum est, quoniam Babyloniorum ipsorum eorumque SlMIAE Cepi nomen ad originem 
asiaticam una abeunt. TJtium colonici indicum Simiae, Kapi, cultum cum aegyptiacae Simiae, 
Thoth, cultu miscuerint, ulterius examen mereri videtur. Simiae sinicae icones in monumentis 
mempbiticis non reperiuntur, ideoque Babylonii illi forsan nomen indicum conservarunt, cultum 
vero in Hamadryadem transtulerunt. Sed haec aliorum doctiorumque curae commendaverim. 
Cercopitheci sacra effigies, quae apud Juvenalem in satyris Y, 15. memoratur, quo lubet 
referri potest. Poetica licentia caudatam omnem Simiam eo nomine appellare permittit et 
Cercopitheci vocis rythmus adonius versui aptior fuisse videtur. 
Profanae Simiae (Cercopitheci, Cercoceri Sabaeae) icon etiam in collo Camelopardalis 
Thebis a Saltio reperta est, quam delineatam confer in Excellent. Menui de Minutoli itine- 
rario Tab. XII. fig. 9. 
Iconum nostrarum explicatio. 
Omnia specimina ad tertiam verae magnitudinis partem redacta sunt. Mas iuvenis sylve- 
stris medius; Mas adultus cinereus sylvestris a dextra; Femina adolescens captivitate 
retardata ac parumper degenerata, dentitioni secundae proxima, a sinistra est. Hanc 
vivam, illos ad pelles optime farctas, capitis pedumque ossibus in iisdem conservatis, 
quales Museum regium berolinense servat, pingenda curavi. 
