Haec de vocibus iconibusque antiquissimis acgyptiacis, quae ad explicanda Simiae sacrae 
antiquum nomen, cultum et formam faciunt hactenus. Ut vero de Simiarum veteribus Aegyptiis 
cognitarum numero et natura sententiam stabiliamus, scriptorum testimonia chronologico ordine 
brevi enumerare lubet. 
Agatharchides de Mari rubro c. 28. Sphinges et Cynocephalos et Cepas ex Troglo- 
dytarum terra et ex Aethiopia Alexandriam mitti scripsit, ideoque in Aegypto nullas, verum in 
proximis illi terris tres Simiarum species enumeravit. 
Plinius Aethiopiae in Maris rubri Iittore septem diversas Simiarum species tribuit. 
Sphmgia et Cynocephalos a Neronis exploratoribus ab insulis Artigula et Tergedo inde visa 
esse VI. 30. (35.); Sphmgia ab oppido Adulito Troglodytarum et Aethiopum emporio in mari 
rubro deferri VI. 29. (34.); Callitrichen Simiam aethiopicam vocat VIII. 54. (80.). De CepTio, 
Lynce, Sphinge et Cercopitheco in Aethiopia habitantibus VIII. c. 18. et 19. verba fecit. Plinium 
varias autopsia non probatas, nec bene ponderatas relationes coniungere et miscere facile quivis 
intelligit. Lyncis duplex apud eum significatio est, altera Simiae Lyncis, quae in tabula Prae- 
nestina musaice quod dicimus picta est, altera Felis Lyncis, quae Lyncurium largiatur. 
Recentiori tempore primus Monachus Alvarez de Simiis Aethiopiae retulit. Ille quidem 
annis mdlxx— lxxvi Habessiniam sexenni itinere peragrans magnas Simiarum comosarum greges sibi 
occurrisse in itinerario aliquoties notavit, varias vero Simiarum species sibi visas esse non refert, 
sed unicam eum Hamadryadis formam vidisse constat. Cfr. itinerarium eius germanicum p. 108. 
Prosper Alpinus dein MDLXXX „in Aegypto nullum Simiarum genus nasci, cuiuslibet 
tamen generis et ex Arabia felici et ex Aethiopia innumerae mercaturae causa illic convehi” 
expertus est, quae observationes longe serius posthumae prodierunt. Simiarum in Aegypto 
visarum aut ex Aegypto Venetias allatarum Alpini icones ad 5 species referendas iudico. 
Primam speciem Macaco Inuus ecaudis largitur Tab.XV. 1. Tab. XVI. et aetate iuvenili Tab.XX. 1. 
hunc vero ex Mauritania in Aegyptum allatum fuisse procul dubio est, in Arabia enim et Aethio- 
pia eum non habitare ipse testor. Alpinus post reditum ex Aegypto se icones plurimas ad 
Simias Venetiis oblatas, quas ex Aegypto ductas alii dixerunt, pingi iussisse, ipse auctor est. Ad 
secundam speciem, quae Cynocephali Hamadryadis nomine vocanda est, Tab. XVH, XVIII et 
XIX pertinent, eaeque icones statum adolescentem necdum adultum reddunt. Tertia species 
Cercopithecus fidiginosus esse videtur ( Le singe noir dEgypte Brisson) eaque, quae raris- 
sime ex interiore Africa (Da rfur) in Aegyptum defertur, Tab.XX. fig. 2. et Tab. XXI. picta 
est. Quartam speciem Cercopitiiecum (Cercocebum) Sabaeam esse iudico ( subviridem ) Tab.XX. 
fig. 3; quintam denique Cercopitheco pyrrhonoto nostro (Le singe rouge dEgypte Brisson) 
expleri procul dubio est eaque male picta exstat in Tab.XX. fig. 4. Cum icones Venetiis pictae 
sint, de vera nonnullarum formarum patria dubitare licet ut supra monui. 
Ludolf in Historia Aethiopiae mdclxxxi duas tantum liabessinicas species indigenarum 
vocibus indicavit, alteram maiorem amharice Tota vocatam, alteram minorem, quam Hobe 
amharice appellent; praeterea Lemuris speciem Fonkes et amharice Guereza dictam. 
Hasselquist mdccl duas aegyptiacas, ex Aethiopia vero allatas, species enumeravit, 
Hamadryadem feminam et Cercocebum Sabaeam, quas Simiam aegyptiacam et aethiopem 
vocat. 
IIempb. et Eiirenb. Mammalia II. 
