URSUS syriacus H. et E. 
EX MONTE LIBANO. 
v-o ( Dubb ) Arabis, m ( Dab ) Hebraeis. 
'^\Krv5\A5\2©'J\WVN!Nr''' 
Nongentesimo ante Christum fere anno in Palaestinae montibus prope Beth-El, nec procul 
ab urbe Hierochunte duos ursos in puerorum procacem turbam, Elisam Prophetam contumeliis 
vexantem, mira atrocitate invasisse, eorumque quadraginta duos uno impetu dilacerasse in Biblio- 
rum Regum libro secundo legimus. Montis Libani igitur ursus omnium de quibus historiae nar- 
rant facile antiquissimus, ideoque prae caeteris memorabilis est. 
Tantum vero abest, ut idem quod ad characteres suos et naturalem historiam sit omnium 
notissimus, ut ne unus quidem peregrinatorum et navigatorum, qui regiones illas magna fre- 
quentia adierunt ad nostra usque tempora, nec tale animal secum in Europam portaverit, nec 
ursi a se visi mentionem fecerit. Quid, quod Seetzen, itineribus ante hos viginti annos per 
Syriam et Palaestinam factis doctisque observationibus iure celebris, vocem, qua Arabes ursum 
designant, in illis provinciis animali indigenae alicui tribui inter recentiores solus, quod sciam, re- 
tulit. Seetzen ursos in Palaestinae montibus prope Bangass in provincia Hasbeia, Antilibano 
affini, vagari audivit, iisdemque Cei. Kloeden, qui, peregrinatoris illius litteris usus, Palaestinae 
vicos et corpora naturalia percensuit, Ursi Arcti nomen imposuit. Alii huius aevi optimae notae 
peregrinatores Shaw, Yolney, Burkhardt, Scholz, ferarum censum quidem, ursi vero illa- 
rum regionum ne nomen quidem scripserunt. Iam quo minus historiae naturali contigit, ut in 
tanta saeculorum serie uberiorem aliquam de urso in Syriae et Palaestinae montibus obvio ac 
celebri notitiam acquireret, eo magis equidem laetor, qui desiderio illi vel ita consulere valeam, 
ut de systematicis animalis characteribus nulli, spero, in posterum locus sit dubitationi. 
Antequam vero Ursi syriaci descriptionem exponam non ab re esse duco, si, quae de ursis 
in universum hodie traduntur, ea de causa brevibus colligam, ut iis etiam, qui ab hoc studio remo- 
tiores sunt, dictoimm nostrorum ratio et quid novi inde redeat, facilius et luculenter pateat. 
Ursorum quidem formas diversas in diversis terrae partibus obvias zoologi, qui dicuntur, 
non sine opinionum magna controversia contemplati sunt. 
Eodem anno MDCCLXXX, quo a Feris calcaneis incedentibus, seu a Linneanis ursis Storrio 
duce illae formae segregabantur, quae cauda longa dentiumque minore numero insignes sunt, 
reliquas cauda brevi instructas formas, sub Ursi Arcti nomine a Linneo collectas, Palla sii 
sagacitas ad tres species disposuit, eaeque nemini naturae scrutatorum hodie dubiae sunt. 
Hempr. et Ehrenb. Mammalia I. 
a 
