Cuvierum secuti sunt, praeter Fisclierum, Rudolphi (Synopsis Entoz. p. 728.) mdcccxix; 
Desmarest (Mamma io gie) , R.anzani ( Elementi di Zooli) , Goldfufs (Handbuch dei' Zoologie) 
MDCCCXX; Fridericus Cuvier (Dict. des sc. nat.) mdcccxxi; Desmoulins (Dict. classique ) 
MDCCCXXIY; Gray (Annals of philos.) et Latreille ( Famill.es naturelles ) mdcccxxv. Nuperrime 
Temminck ( Monographies ) et Lesson (Manuel de Mammalogie) mdcccxxvii. 
Georgius Cuvier usque ad annum MDCCCXXII HyrACIS capensis sceleta quinque, capita 
diversae aetatis decem conferenda coram habuit, HyrACIS syriaci , praeter cranium unicum, nullum 
specimen vidit, idemque de differentia specierum Buffonianarum, etiamsi nullam agnoscat, caute 
tamen his verbis utitur: „ Au surplus cette question ne peut etre entier ement videe, que lorsquon 
posseclera des ihdividues de Syrie aussi nombreux et aussi complets, que ceux que nous acons 
maint enant du Cap. C est une attentiori que Ion doit recommander crux voyageurs qui visit er ont 
le Levanti’ 
Iam cum nemo melius nostro tempore in hac re scientiae desideria comperta habeat, quam 
Georgius Cuvier, gratum permultis me et scientiae commodum facturum puto, si operam no- 
stram in replenda ista lacuna non sine prospero successu positam his ego profitear. 
Compluribus equidem sinaiticis animalibus in ipso loco natali vivis potitus sum, dongalanas 
et habessinicas formas in ipsis terris cum amico observavi et venatus sum, integra sceleta tria e 
sinaitico animali desumta mecum attuli, crania nonnulla iuvenilia et perfectiora e servatis pellibus 
serius extrahi curavi. Viscera et reliqua in itinere descripsi et ex his, collato HyrACIS capensis 
pelle et sceleto, quae sequuntur mihi informavi. 
Ego vero formas a nobis observatas in Africa boreali et Arabia obvias cum Hyrace capensi 
specie congruere ex eis quae coram sunt speciminibus non censeo, verum diversas esse complures 
huius generis species mihi persuasi. Doleo tamen non omnis illius, studio congestae, materiei 
denuo et accuratius conferendae nunc copiam esse. Argumenta mea fere haec sunt. 
Hy racis in diversis terris 
, Hyrax capensis 
pilis mollibus, supi-a cinerascente fuscus vitta dorsali 
obscuriore, macida media intensius nigra, subtus albi- 
cans; capite crassiore, mandibula altiore, vertebris 
48 — 50, costas gerentibus 21 — 22; spatio inter dentes 
incisivos et molares, ubi septem adsunt, parvo, horum 
defectu ampliore, osse interparietali maiore trigono, 
antibrachio plantis et scapulis paullo brevioribus. 
HyRAX ruficeps ( dongalanus ) 
pilis rigidioribus, supra flavo -fuscus, vitta dorsali nulla, 
vertice in adultis intensius rufo, macula dorsali flava, 
subtus albicans; capite graciliore, mandibula angustiore, 
spatio inter dentes incisivos et molares, ubi septem ad- 
sunt ampliore ; osse interparietali maiore fere tetragono, 
occipite latiore; antibrachio et plantis paullo longio- 
ribus. 
obviae formae differunt: 
Hyrax syriacus (sinaiticus) 
pilis rigidioribus, supra flavo -fuscus vitta dorsali nulla, 
macula media flavo -albida, subtus albicans; capite gra- 
ciliore, mandibula angustiores, vertebris 46 — 47, co- 
stas gerentibus 20 — 21; spatio inter dentes incisivos et 
molares, ubi septem adsunt, parvo, horum defectu am- 
pliore, osse interparietali minore pentagono, occipite 
angustiore, antibrachio plantis et scapulis paullo lon- 
gioribus. 
Hyrax habessinicus 
pilis rigidioribus, supra griseo-fuscus, nigro varius, ma- 
cula media dorsali nigra, subtus albicans; capite gra- 
ciliore, valde compresso, mandibula angustiore, spatio 
inter dentes mandilmlae incisivos et molares longiore, 
osse interparietali maiore semi-orbiculari, tibiis plantis- 
que longioribus. 
Hv racis capensis et syriaci Epizoa et Entozoa diversa sunt. 
HeMPR. et Eiirenb. Mammalia I. 
