Licht enstein qui anno mdcccxii Antilopae generis historiam scripsit Pallasii de 
Oryge et Leucoryge distinguendo sententiam, non sine adnotatione aliqua de probabili naturae 
vi corpora simillima locorum natalium diversitate immutandi confirmavit, Antilopam bezoarticam 
vero, seu Gazellam solo fere nomine notam et valde incertam esse statuit. Monocerotis cornu 
quod apud capenses Lichtensteinio ostendebatur Orygis cornu fuit, hinc Monocerotis historiam 
ab Oryge mutilato derivandam iudicavit. 
Georgius Cuvier anno mdcccxvi ( Diction . cies Sciences natur elles II. Antilope ) in 
Pallasii et Lichtensteinii sententiam non abiit, verum Antilopae Pasan varietates albicantes 
eiusque varias formas variarum terrarum vi solari tribuere satius habuit. Hinc Leucorygem et 
Gazellam a Pallasii Oryge specie non differre censuit. 
Anno mdcccxix Geoffroy St. Hilaire et Fridericus Cuvier novam opinionem 
ediderunt, eaque in Antilopae Gazellae vivo specimine e Senegalis terris Parisios allato nitebatur. 
Specimen huius Antilopae masculum et primum fuit, quod post instauratum scientiarum cultum 
in Europam venit, ni forte omnino primum fuit. Per aliquod tempus in vivario illic vixit, eoque 
innotuit, corporis colorem rufescentem subtus album et cornuum longorum formam simplicem, 
rugosam, subarcuatam, certum speciei characterem praebere, sed capitis pictura et pili contraria 
directione hanc formam ad Antilopam Pasan seu Orygem quam proxime accedere. Geoffroy 
St. Hilaire et Fridericus Cuvier ex hac observatione concluserunt, nisi Antilope Pasan 
verus antiquorum Oryx fuerit, quod Pallas statuerat, quoniam grisea, nec alba sit, Antilopen 
Leucorygem auctorum etiam verum Orygem non fuisse, quoniam haec indica sit. Hinc solam 
Antilopam Gazellam, quam Algazelle Buffon appellaverit, verum antiquorum Orygem esse. 
Res ita se habuit usque ad annum MDCCCXXll, quo cum Hemprichio equidem Aethiopiam 
intravi. Illic enim in provinciae Dongalanae et Sennaarensis confinibus nos alios Oryges vidimus 
et venati sumus, qui antiquorum Orygi colore et patria propius, quam reliqui omnes quos 
hucusque praedicaverant zoographi accedunt. Harum ipsarum aliarumque memorabilium Anti- 
loparum exuviae eodem anno a nobis Berolinum missae Lichtensteinii pristinum Antiloparum 
amorem r esus citarunt, ut novo ardore antiquorum et recentiorum libros evolveret et his ipsis 
nostris speciminibus Orygis nomen, tanquam archetypo suo vindicaret. Commentatio anno 
MDCCCXXlv Academiae scientiarum berolinensi tradita in Actis Academiae eiusdem anno mdcccxxvi 
editis typis expressa est. 
Hemprich mecum huic Antilopae in ipsa Dongala A. ensicornis nomen adscripserat, 
quoniam nec Orygis nec Leucorygis nec Gazellae detrita nomina vacare videbantur, Arabum 
vero nomen Abu harb bellicosum animal indicabat et cornuum forma curvum Tureorum ensem 
referebat. Ponderatis scriptorum relationibus Lichtenstein Leucorygis nomen ad compel- 
landam hanc dongalanam formam ea potissimum de causa suscipiendum esse censuit, quoniam 
Oppiani albus Oryx omnibus notis cum illa conveniat et Africa Orygis patria plurimis dicatur. 
Praeterea recentiores, Pen nanto praeeunte, Leucorygem Indiae quidem adseripserant, hanc vero 
difficultatem cum Georgio Cuvier (Dict. des sc. nat) ita removeri posse censuit, ut, ab africams 
regibus (aut mercatoribus) dono haec animalia indicis data esse, conficeret. In India enim nisi 
in vivariis nullibi obviam facta erant. Orygem denique Pallasii capensem, cuius differentiam 
olim ambiguam censuerat, ab hoc africano Leucoryge plurimis notis gravissimis et specie differre 
