ita argumentatus est, ut ipse Cuvier in altera libri de Regno animali editione mdcccxxix 
pristinam suam dubitationem reiecerit. Sed Antilopam Gazellam ab hac Leuco/yge specie 
differre in eodem opere Cuvier nondum statuit (cf. I. p. 271). 
Recentissimo tempoi’e novam nominum mutationem molitus est Hamilton Smith in 
Griffithii libri, Animal Kingdom inscripti, Yol. Y. Smith Orygem Pallasii capensem ab 
Antilopa Leuco/yge specie diversum esse statuit, Antilopam Gazellam vero A. bezoarticae 
nomine pro Leuco/ygis varietate habendam censet. Praeterea alteram Leucorygis subspeciem 
nomine proprio specialique Antilopae Tao compellandam creavit, ita ut Antilopen Leucorygem 
Pallasii aut in tres species aut in tres formas principales diviserit, et Yeterum Orygis nomini 
quatuor animalia tribuerit. Smith Leucorygis proprio nomine eam solam formam complectitur, 
quae olim a Lockio in Persia reperta est et quam Flemmingius recentiori tempore denuo 
reperisse et confirmasse dicitur. Huic formae a Smithio nomina prisca ‘kv$oX o\f/ et lachmur 
adscribuntur, sed ex philologorum studiis pridem factis, recentius vero a Rosenmiillero docte 
collatis (Handbuch der biblischen AlterthumsTcunde Band IV. p. 177) Cervo Damae haec nomina 
antiquitus data fuisse satis luculenter percipitur (cf. etiam Bo charti Hieroz. I. 914.). Persica 
etiam nomina el Walrush et JBukrus a Smithio tanquam Leucorygi propria laudata, dubita- 
tioni amplum locum dant. El Walrush enim cum articulo scripta vox, non Persarum, sed 
Arabum vocem indicat eademque quam maxime Monodontis nomen redolet. Wal Cete et Risch 
pennam, stylum aut cornu, hinc forsan Walrusch cete cornutum indicat. JBukrus etiam propius 
ad peregrinam Arabum vocem Bakar accedit, quae Vaccam significat. Quod porro Persis 
Leucoryx Gau Bahrein i. e. Vacca insulae Bahrein, seu barenensis dicatur, id forte non alio 
modo fit, quam quo Oryx, qui aethiopicus fuit, a peregrinatoribus et scriptoribus saepe aegyptia- 
cus dictus est. Ita forsan vaccae ferae albae, quae Ispahani barenenses (Gau Bahrein) vocantur, 
in ipsa insula Bahrein vaccae habessinicae appellantur, quoniam non illic, sed Habessiniae indi- 
genae sunt, insulanis vero in pretio habentur et arcessuntur. Sic olim Vartomanus albas Antilopas 
unicornes (abrupto forsan altero cornu) Meccae vidit, quas ab Aethiopum rege illic missas esse 
ipse audivit et retulit. Aequali facile modo Mascatae illi boves albi peregrini fuerunt, quos 
Vince ntius Maria Monachus vidit. — De colore denique persici Leucorygis in capitis pe- 
dumque maculis obscurius et intensius rufescente, animadvertendum est, captivitate et pilo longius 
crescente macularum et velleris totius colorem mutari et obscuriorem reddi, qua de re in 
Addacis historia plura tradam. Praecipue animalibus, quae ex calidiore terra in frigidiorem 
traducuntur pilus crescere solet et Persia multo temperatior Aethiopia est. Sic etiam Addaces 
iuniores frontis macula cinerea insignes sunt, quae, crescente pilo, in adultis e castaneo colore 
nigrescit. Vice etiam versa apud Antilopen Damam est, cuius subulones fronte longius pilosa 
et rufofusca insignes sunt, quae, decrescente pilo, in adultis nivea fit. — Hasce igitur omnes 
persici Leucorygis differentias easque etiam, quas ex Oppiani descriptione Wi e gmann in 
egregiis Observationibus in Aristotelem mdcccxxvi pag.38 docte eruit (juotW dy.fl Kgotrunra yeXatvo - 
t ^ vw 1 nuqeicus ) equidem non tanti habuerim, maioris vero momenti esse censeo cornu illius diffe- 
rentias, cuius animali, falso forsan Oppiani descriptione adducta, Leucorygis nomen a Pallasio 
datum est. Pallas indici sui Leucorygis cornu disertis verbis ab illo cornu distinguit, quod 
Gazellae (Algazelle) Buffon tribuit et quod nostro dongalano Leucorygi Lichtenstein 
Heiipr . et Ehrenb. Mammalia I. 
k 
