AntilopAE Gazellae parca mensura a Friderico Cuvier data arguere videtur, illius 
caput corporis ratione longius esse quam Leucorygis caput. 
Antilopen Leucorygem inter pagum Ambukohl Dongalae et Simrie, prope Chor 
el lebben, Arabum et equorum ope venati sumus eiusque duo specimina feminea occidimus. 
Venationem eorum direxit Heraprich. Illic et in provincia Cordofan gregaria in desertis 
habitat, nunquam vero in septentrionalibus Aegypti desertis (vulgo Sahara dictis) reperta est, 
nec ultra latitudinis geographicae gradum vicesimum ab aequatore excurrere videtur. Carnem 
lubenter comedunt Arabes eamque fustibus percutiunt et in sole siccant. Sic praeparatas carnes, 
colore nigras, taediosas, sed non ingrati saporis in foro pagorum vendunt. Pelle ad scuta et 
calceamenta utuntur, sed inter viliora haec habentur; ob levitatem ab aliis praeferuntur. Esse 
qui cornibus eorum se defendant in illis terris non audivimus, sed ex observata Leucorygis 
patria concludere licet, Simorum Aethiopum terram, antiquitus celebrem, hanc fuisse. Simos 
enim, gladii loco, Orygum cornibus dimicasse fuerunt qui traderent. Vox Simrie a spinis potius, 
quam a Simis data. De unicornibus aliquid certi et quod fide dignum censuimus nusquam 
audivimus. Antilopas singulis cornibus, fracto altero, occurrere certum est, nec assertione nova 
eget. Monstra, qualium apud Saigam Pallas mentionem facit nec adeo regularia nec adeo 
frequentia esse possunt, ut in hac de Monocerote disquisitione alicuius momenti videantur. 
Arabibus e tribu Kubabisch Leucorygem Abu harb vocari supra scripsimus. In Habes- 
siniae littore prope Massauam similis Antilope longissimis rectisque cornibus et colore albo 
insignis habitat, quam Massauenses et Habessini Hakabci vocabant et ex cuius pelle scuta fabri- 
cabant. Ex hac igitur regione, ut Cuvier et Lichtenstein suspicati sunt, in Arabiam, Indiam 
et Persiam LeiLcoryges traduci posse, nostra observatione eo probabilius est. 
Formidandae ferocitatis exempla de Oryge Arabes nobis non retulerunt. Ad omnium 
illius terrae ferarum, Orygis etiam, venationem semper indigenas pronatos socios atque duces 
habuimus, de Leonis solius venatione ita abstinebant, ut ad habitationem eorum usque nobis 
comitari pollicerentur, sed ipsam venationem abhorrerent nobisque solis eam traderent, vel 
potius disuaderent; reliquas omnes feras vulneratas fugere, hunc solum stare et irruere dicentes. 
Orygis ferocitas igitur, antiquo Romanorum tempore celebris, forsan imminente mortis periculo, 
in amphitheatro plurima fuit. 
Alia vero Orygis ferocitas poetis et rhetoribus ad augendam relationum suarum vim in 
usu fuisse videtur, ad cuius exemplum taurum non eligerent, quoniam huius vires nimium notae 
essent, dum in Orygis, statu fero parum cogniti pugnacisque viribus describendis aliquid ponderis 
et infinitatis erat. 
Dongalanus Leucoryx Acaciarum frondibus praecipue vescitur. Deserti convallium frutices 
Acacia tortilis Forskalii cum Acacia Ehrenbergii Hayne largiuntur. 
Omnes Antiloparum icones nostrae ad unum eundemque modulum pictae sunt sextamque 
verae magnitudinis partem aequant. Solius AntilopAE Hemprichianae (olim Saltianae) caput 
naturali magnitudine additum est. 
IIesipr. et Eiirenb . Mammalia I. 
m 
