ANTILOPE Dama. 
E CONFINIBUS PROVINCIAE SENNAAR AETHIOPICAE. 
Arabis dongalanis Addra vel Aeddra (an gjiAci Addrd i. e. Velata ?); Sacrae Scripturae? (*). 
Synonyma sunt: 
Dama Plinii? nec Dama Horatii, nec Virgilii, nec Martialis, nec Ovidii, nec 
Columellae reliq. 
Nanguer Adanson et Buffon? 
Antilope Dama Pallas? 
Antilope Dama Lichtenstein! Cretzschmar! Exclusis synonymis. 
— — 
Elegans altumque animal, nec defuerunt, qui Romanis veteribus hoc innotuisse, perperam ut 
videtur, censerent. 
Quae a Plinio de Dama narrantur propter brevitatem obscura et ambigua sunt, neque 
id vero satis certum esse liquet, docere Plinium, Damam africanum animal esse. Quae 
Martialis, Horatius, Yirgilius, Ovidius et Columella de Dama referunt omnem 
dubitationem de eo tollunt, Damas eorum non africanum, sed agri Romani animal fuisse. 
Apud Martialem Hispaniae etiam indigenum et canibus, laqueis plagisque capiendum esse 
(I. 50.) traditur. Infelicius igitur Pallas, Gesneri eruditione ductus, Ovidii verba „ fulvo 
tergore damae” cum Buffonio ad Adansonii Antilopam Nanguer senegalensem veri- 
simillime quadrare censuit. Neque ex eo, quod Ovidio Damae „fulvo tergore” dicantur 
sequitur, illas abdomine pedibusque albis fuisse, quod postulant zoologi. Scriptorum antiquorum 
de vulgatissima Dama mira sane est obscuritas. Plinium saepe diversissimas relationes, nullo 
proprio iudicio ponderatas conscribi iussisse notum est ideoque factum esse potuisset, ut brevem 
relationem aliquam de animali transmarino, Damis Romanorum simillimo, cornibus in frontem 
aduncis insigni, in aliquo codice repertam, sine ullo ad Romanorum Damam respectu susceperit, 
sicut Aristotelis Orygem cum Romanorum Oryge sine ulla difficultatis nota coniunxit. — 
- (*) a. Nomen Ledra, quod Riippell se apud dongalanos audivisse tradidit, el Aeddra scribendum esse, procul dubio est. Sic 
Arabes semper Lassad pro el Assad Leo, Laser pro el Aser Tempus pomeridianum, Laerneb pro el Aerneb Lepus, Lefferuli pro el 
Effendi dominus, Lism pro el Ism nomen, Loclit pro el Ochi soror, pronuntiare videntur, qui vero arabicae linguae operam dant, illas 
voces ita scribi aequali modo non censent, quo, etiamsi germanice semper pronuntiamus Drabend, pro Der Abend, id nunquam scribunt. 
b. Septuaginta interpretes Alexandrini semel (Iesaias XXXIV. 7.) vocem chaNI (Remim) graece clSoo) dederunt, sed recentiores 
cum Lutliero Monocerotes verterunt. Rosenmiiller (Handbucli der bibi. Alterlhumsk. p. 190) anno MDCCCXXX graecam vocem 
germanice: starke, fortes indicare censet. Quidni vox 'A Sgoi nomen appellativum sit? Forsan illo etiam tempore Antilope aliqua rui 
Rem similis Iiadrae nomine nota erat. Antilope Addra nostra statura ad Bubalidem (Rem?) aliquantum accedit. An legendum 'ASpal? 
Hesife. ct Ehrenb. Mammalia I. „ 
