tenerrimam pilos basi cingere Cretzschmar auctor est. Equidem vero neque in adultis neque 
in praematuro hinnulo lanae illius vestigium deprehendi. Etiamsi igitur hybernae pelli ea natura 
esse sane possit eademque destitui possit aestivum animal, id tamen mirum videtur, ne hinnulos 
quidem caesones tali lanugine praeditos a nobis visos esse. Frontis denique maculam mediam 
variegatam iunioribus his Antilopis a francofurtanis adscribi, non probaverim. Hinnulus caeso 
talis variegatae frontis maculae nullum vestigium habet. Aliis adesse hanc maculam, aliis deesse, 
characterem vero generaliorem non praebere, censendum est. 
Ludolfio nomina habessinica Orna et Decula etiam ad simile animal referenda esse 
videntur. Historia Aethiop. L. I. c. 10. 
Iconum explicatio. 
Tabula AII a nostra Antilopam Hemprichianam ad sextam longitudinis partem imminutam 
reddit, ad quem modulum reliquae omnes Antilopae pictae sunt. Mas et femina adulta 
erecta, femina cubans, Caeso iuxta matrem. 
Inferior tabulae pars Maris, Feminae et Hinnuli caesonis capita naturali magnitudine offert. 
Berolini Augusto mdcccxxxii. 
