Sciuro brachyoto nostro pectorales et ventralium par anterius deficiunt, reliquae quatuor valde 
distinctae solae adsunt. Aequali modo apud Sciurum ginginianum africanum, seu Sciurum 
Levaillanti, mammae pectorales nullae adsunt, sed ventrales quatuor duaeque inguinales, ideoque 
sex mammae reperiuntur. Hinc illos Sciuros pectoralibus mammis carentes, pilis setosis 
maxime singularibus insignes, vellus hyeme non mutantes, auriculis semiorbicularibus minimis, 
et Mustelarum elongato corpore instructos facilius a reliquis removendos et, ad Pteromyum exem- 
plum, in peculiari Subgenere collocandos censuerim eosque equidem Xeros, Sygov ?, voco, quippe 
qui duro pilo et propter mammarum pectoralium defectum reliquis Sciuris sicciores ac rigidiores 
sunt. Xerum aliquem albovittatum in Aethiopia habitare Cretzschmar ex Riippellii col- 
lectione nuntiavit, eum vero sennaarensem Sciurum alhovittatum cum capensi Sciuro Levaillanti, 
seu setoso, specie congruere, parum verisimile est et novo examine egere videtur. Praeterea 
Sciuros ginginianum indicum et rutilum habessinicum, post confirmatam specialem differentiam, 
ad Xeros referendos esse, ex habitu liquet. — Cum cauda nostrae speciei non teres sit, ad 
Macroccos dictos Sciuros haec non pertinet, nec, setosarum specierum ullam cauda tereti uti, ad 
hunc usque diem probatum est. 
Nomen Adal habessinicum in versione Scriptorum Mosis aethiopica (Genesis III. 21.) 
legitur ibique hebraicam vocem Oor quae pellem in genere indicat, exprimit. Iam vero 
pellis in genere apud Habessinos Aethiopes Anda et Daba vocatur, ideoque Adal speciale 
nomen esse verisimilius est idemque nunc Sciuro brachyoto dari experti sumus.. Hinc vero 
concludere licet, Aethiopes interpretes, primum hominem Adamum primas vestes e muribus 
ponticis seu Sciuri pellibus consuisse, ideoque bene comtum fuisse, arbitratos esse. De eo 
tamen plura quam nomen et historiam tradere non meum est. Adal dabe seu Adal daba 
hodieque est: Sciuri pellis. 
In monte Libano Sciuri nomen Orkedaun esse, ad Sciurum syriacum supra notavi, 
eandem vero vocem apud Arabum scriptores nemo legit. Syrum aliquem mihi vocem illam 
arabicis litteris Kerkedun scripsisse non magni habui, quoniam vox Kerkedan Unicornu et 
Rhinocerotis nomen apud Persas, Indos vicinosque Orientis populos est, quod illi forsan in 
memoria fuit et in quo scribendo doctrinam, quam non scribendo inscitiam suam arguere 
maluit. Utrum Aerkesun rectius scribatur, quod innui, sub iudice est. In aliam nominis illius 
originem ex hebraica lingua, cui operam navavi, petitam incidi, et profecto complura sunt in 
Sciurorum historia, quae hanc aliquantum probabilem reddant. Quid si vox Orkedaun ex 
antiquo et obsoleto aliquo hebraico Sciuri nomine orta sit? Sciurus in hebraica lingua nomine 
omnino caret, sed singulare illud animal, quod Hebraeorum antiquae terrae, ut probavimus, 
indigenum est, sine nomine speciali fuisse, vix credibile est. Oor seu Or-katon f®)? in 
hebraica lingua significat: pellis parva. Iam litteras / et d in ore vulgi et ab aure facillime 
commutari non opus est, ut probetur. Gallicorum pellionum vox Le petit gj'is, qua Sciuri 
vulgaris cinereas pelles indicant et quae a Buffonio inde non sine celebritate est, simillimam 
ss 
Hebipii. et EnnENB. Mammalia I. 
