Corporis totius externa et supina facies aureo -rufa, saturatius rufescens in frontis macula 
triangulari (nigrofusco tenuissime marginata), medio dorso et maxime in basi caudae superiore, 
quae in castaneum vergit. Inferior caudae pars ubique pallet et albicat, summo vero apice 
pollicari longitudine utrinque rufescit. Aures intus albo pilosae. Supercilia nigra sola pilis albo 
maculatis mixta tenuissimam frontis lineam nigram largiuntur, quae ad cristae frontalis angulum 
utrinque in maculam triangularem parvam nigram abit ab eaque linea exigua nigra utrinque 
proficiscitur, quae in vertice convergit et maculam frontis rufam triangularem includit. Digitorum 
ungues elongati cornei, albicantes. Auriculae semicirculares apice subacuto. Calli anales parvi. 
Clunium pars superior calva laetissime cinnabarina. Penis glans agariciformis patula biloba. 
Pulmonum sacci aerei distincti. 
Iuvenile animal amabile, vividum, alacre, nunquam lascivum, nec libidinosum, adultum 
severum, saepe saevum, canis naturae propius quam Simiae, forma et habitu gravi humani 
aliquid prae se gerens. Alexandriae idem adultus Pyrrhonotus europaeo iuveni alicui eum 
vexanti per vestem brachium ita male momordit, ut sine amputatione brachii vix convaluerit ille. 
Hoc facto vagantem, catena fracta, Simiam plumbi grandine e sclopeto interficere studuerunt, sed 
levius vulneratum alius amicus noster catena denuo vinxit et in domo sua servavit. Idem antea, 
nobis praesentibus, catena licet alligatus, canem venaticum se multo maiorem et irruentem male 
laceraverat. Canes enim Simiae illae maxime abhorrent. Vexatus fauces aperire et iterata vice 
tanquam oscitare solebat, ita, ut totum dentium validorum apparatum promptum ostenderet. Ad 
defensionem semper paratus erat, caeterum metuosus vagoque vultu. Idem de suo Alpinus refei’t. 
Simiae rubrae senegalensis consuetudines alias Brue' narrat. Lactis et dactylorum amans erat, 
Melopepones etiam lubenter comedebat. Carnem non in deliciis habuit, panem non recusavit. 
Oryzam, labas aliasque mensae nostrae reliquias ore prono lubentius, quam admota manu 
devorabat, Dactylis saepe buccas genarum avidissime ita replebat, ut genarum gibbere utrinque 
maximo et ridiculo cerneretur. 
Feminam huius Alexandriae captivam me vidisse censeo eaque ad Simiam rufam senega- 
lensem forma graciliore ac debiliore propius accedebat. Cauda orbatam et captivitate degenera- 
tam emere nolui. Colores omnes pallidiores erant, dentes minus validi, faciei cutis minus atra, 
fuscescens, pilus brevior. 
Mas quem descripsi, quemque per 4 annos in Aegypto nutrivi, et vivum Berolinum adduxi, 
in vivariis regiis, quae in insula de pavonibus nomen gerente exstant, annum vixit. Morbo 
correptus iubae egregiae maximam partem amisit. In mortui cerebro et in cordis ipso paren- 
chymate complures Cysticercos reperimus. Gravior mortis causa in intestinis reperta nulla est, 
nec vulnerum alexandrinorum vestigia, nec alia Entozoa vidi. Depilatum illum morbosumque 
statum pellis in Museo regio egregie praeparata conservataque refert. Bene validum animal iuba 
larga longe generosius erat, in illo vero ipso morboso statu Simia rubra senegalensi longe 
validius et venustius est. Neque icon nostra eo tempore facta est quo iuba valuit. 
Reliqua de intestinis, quae cum sceleto integro in Museo zootomico servantur, alibi tradentur. 
Characteres quibus a Simia rubra differt hos colligam: 
Characteres externi: Statura maior; Caput validius, rostrum longius, facies Cyno- 
cephali; Brachia manusque quaternae elongata, hae maxime posteriores; x4ures minores; Facies 
Hempr. et JEiirenb . Mammalia I. 
II 
