manusque maris nigrae (feminae fuscae?), albo pilosae, naso saturatius albo; Color dorsi maris 
saturatius rubens. Indoles canina. 
Characteres interni: Pulmo dexter tripartitus nec 4partitus, quod Buffon S. rubrae 
tribuit; Linguae papillae vallatae maiores in triangulo positae 6, nec 3. 
Characteres e sceleto: Sterni partes 6 nec 8; Costae 13 nec 12, spuriis 5 nec 4; 
Dentes laniarii validissimi. 
Calliaud Simiam rubram aliquam Nubiae provinciae Sennaar indigenam observavit, quam 
notitiam ad hanc formam referendam iudico. 
C o r o 1 1 a i’ i a. 
Utrum ad Cercopithecos an ad Cynocephalos haec forma referenda sit, de eo ambiguisse 
videntur aliqui viri docti, qui vivam viderant idemque Fischer in Synopsi Mammalium 
ad Simiam rubram publice declaravit, sed Cercopithecis eam iure omni adnumerandam esse, 
nullus dubito. Nasus depressus parvus nasique apex pollicis distantia ante apicem oris oblique 
finiens caninum illum oris habitum, quem Cynocephali prae se ferunt, non praebent, etiamsi 
os productum et truncatum cum his conveniat. Maximam autem differentiam praeterea dentes 
exhibent, qui etiamsi validi sint et saevum animal indicent, forma tamen ad Cercopithecorum 
dentes propius accedunt. Molarium postremi inferiores minime ita dilatati sunt, ut plura quam 
4 tubercula aut appendicem gerant. Praeterea tota corporis gracilior forma artuumque longitudo 
a Papionibus hanc formam amovent. 
Antequam Buffon Brue'i Simiam Patas descripsit eique Gmelin Simiae rubrae nomen 
dedit Brisson Alpini de Pyrrhonoto relationem ad novam speciem allegaverat, quam nomine 
Le singe rouge de VEgypte instruxit. 
Explicatio iconis. 
Icon tertiam verae magnitudinis partem imitatur. 
Sedentis icon pectus dorso concolor indicare videtur, sed promotis humeris album pectus 
et collum abscondere solebat. Una manus alteram obtegit, sic enim in consuetudine 
eius fuit. 
Berolini Augusto MDCCCXXXll. 
