Subtus pennae albicant. Pectus et hypochondria e flavicante alba; gula, abdomen medium 
et crissum mere alba. 
Rostrum bicolor; maxilla fusca; mandibula albida, haec interdum margine et apice fusce- 
scens. Pedes carnei. Iris brunnea. 
Martio et Aprili in ipsa Dongala harum formarum copia erat; rarius mares occidimus, 
pectoris pennis nonnullis aterrimis notatos et uropygio laetissime coccineo sericeoque, sparsisque 
maculis rubris. 
Iulio et Augusto demum greges maximos, splendidissimo marium nuptiali veste ornatos, in me- 
ridionali Dongala prope Ambukohl offendimus. Mas amasius ornatus fronte, vertice, genis ad aures 
usque et abdomine aterrimis, gula, collo, pectore, uropygio, crisso caudaeque tectricibus splendi- 
dissime aureo -coccineis; tergaei pennis e flavo -fusco rubris; alis caudaque fuscis. Caudae pennae 
mediae margines e flavo rubentes induunt, tectrices coccineae valde elongantur, caudamque saepe 
superant. Hypochondria cum tibiis rubent. Rostrum unicolor, aterrimum. Pedum color carneus, 
non mutatur. 
Mutatio: Uropygium colorem rubrum primum, dein eundem hypochondria et colli latera 
induunt (nec collum medium ut in Nectarinia ) eodemque tempore ex abdomine albido pennae 
atrae sparsim emergunt. Pennae nonnullae colorem suum sensim mutare, nec cadere videntur, 
longe plurimae vero, et splendidiores omnes, novae prodeunt, protrusis antiquioribus. Tubulis 
suis nutritiis inclusas novas pennas igneas et atras, densoque ordine repullulantes saepe examinavi. 
Color niger capitis rostrique ultimus accedit. Non defuerunt nobis individua colore fere perfecto, 
rostro nondum atro; in perfecte mutatis atrum colorem earundem partium nunquam desideravimus. 
Colli pennae festivae naturam singularem sibi vindicant: apicibus rigidulis, subcartilagineis 
pectinatae cernuntur, totumque collare erigi potest; quo mas splendorem suum eximie auget. 
Varietates: Rarissime varietates occurrerunt, etiamsi ultra centum specimina examinaveri- 
mus, et quinquaginta quatuor nostra specimina conferenda etiamnunc Berolini extiterint. Mensura 
plurimorum eosdem partium longitudinis numeros dedit, vix lineolae differentia intercedente. Va- 
riat quoad guttas tergaei et verticis nigro -fuscas, paullo obscuriores pallidioresve, rarius quoad 
magnitudinem earum. Paullo insignior fuit varietas abdominis colore non albo, sed e rufescente 
flavido. Specimina talia feminea primum solitaria occidimus, eaque Fringillae flandae nomine 
seposuimus, serius vero ignicolori gregatim mixta vidimus, nec alius character, quo distingueren- 
tur, accessit. 
Rostrum nonnullis unicolor corneum pallidumque, multis mandibula sola cornea, maxilla 
superior rufo -fusca, nonnullis mandibulae pallidae margo et apex rufo -fusca fuerunt. 
Quod specimen comes de Sack ex Aegypto attulit, utrum indicum, an aetliiopicum sit, 
incertum est; colore intensius coccineo, nec aureo -coccineo ab ignicolore differt, linea rubra, a 
nucha supra oculos protensa, distinctius recedit. Cum magno individuorum numero experti simus, 
Fringillam ignicolorem perparum variare, utrum Sackianum specimen unicum vere ad Frin- 
gillae ignicolo7'is speciem pertineat, sub iudice relinquam. Magnitudine convenit, sed Orygis 
forma parva etiam eodem charactere prope ad nostram accedit, nec eadem haberi debet. 
Vita et mores: Volatus passerum vulgaris. Vox tenuis. Cantus modulatus nullus. Greges 
loquaces. Innumera multitudine advolantes Sorghi vulgaris ( Durrae ) et Penniseti typhoidei 
