De Laniis libycis, aethiopicis, syriacis et arabicis in genere prolusio. 
In colligendis frequentibus Laniorum formis studiosissimi fuimus, sed definiendorum cha- 
racterum, qui singulas species distinguant, difficultates speciminum examinatorum multitudine 
augebantur. Quo magis specierum oblatarum maxima pars europaeis formis admodum similis 
erat, eo utilius accuratius earum studium esse videbatur. Hinc Temminckii experti utilissimum 
librum de avibus europaeis, qui in itinere ad manus erat, semper statim consuluimus; praeterea 
singulares omnes formas statim mensi sumus et descripsimus. Nihilominus tamen valde diversas 
multas formas, in una terra a nobis occisas, modo ad variabilem unam speciem contrahendas 
esse censuimus, modo singulas diversas formas separatim denominare satius duximus. Ita vero, 
omissis demum supervacaneis, hoc lucrati sumus, ut de veris speciebus illo tempore in illis 
terris habitantibus, perfectiorem cognitionem nancisceremur, quam quae alio modo comparari 
potuerit. Contractam summam observationum nostrarum, quae non in singulo aliquo raro casu 
obviam facto specimine levius nituntur, sed e vicenis, tricenis pluribusque saepe speciminibus 
bene examinatis et Berolinum missis, quorum magnam partem nunc denuo contuli, petitae sunt, 
hanc offero. 
Ex avium illarum nostra observatione id potissimum novi redundare visum est, Laniorum 
formas in Africa complures hybridas existere, quae inter vulgares europaeas species mediae sunt 
neque ullo vitae suae tempore in suos typos vere mutantur. Duplici vero modo hae species 
hybridae illic se habere videntur. Aliae ex variarum specierum adulterio oriundae videntur, eae 
rariores sunt, alias ab imperfecta et constanter impedita iunioris aetatis colorum mutatione 
pendere censeo. Imperfectam hanc mutationem apud Lanium CoIIurionem et Lanium nubicum 
Aegypti superioris imprimis locum habere puto, illius enim adultam aetatem colore indicatam 
illic raro vidimus omnibusque fere nobis oblatis speciminibus potiti sumus,, maxima vero speci- 
minum copia colore aetati iuvenili similior erat. Praeterea hae iuveniles dictae aves adultis 
magnitudine partiumque ratione nihil cedebant, imo saepe maiores erant. Has singulares utrius- 
que sexus formas diu Lanii rufofusci et squamati nomine pro speciebus diversis habuimus. 
Comparatis iterum iterumque characteribus singulis, propter societatem nimiamque affinitatem 
cum typis supra laudatis, adultas et colorum evolutione constanter impeditas eas formas esse 
statuendum putavimus. Yere hybridas formas, variarum specierum adulterio verisimiliter oriundas, 
duas imprimis observavimus eaeque ad Lanium Excubitorem et Lanium minorem proxime acce- 
dunt. Utraque haec etiam aliquoties a nobis occisa forma status iuvenilis et feminei colorem 
induit, praeterea vero speciei suae alienos formae characteres suscepit. Sic in provincia Donga- 
lana cum vero Excubitore, illic et in tota Aegypto frequente, coerulescente- cinereo, aliquam 
paullo minorem formam uropygio albo insignem aliquoties observavimus, eaque potiti sumus. 
Habitus Lanii minoris est, rostrum obtuse carinatum Lanii Excubitoris; praeterea cum Lanio 
Excubitore tergi margine albo, nec cinereo congruit. Imo huius ipsius varietatem flavocineream 
singularem semel occidimus. Praeter uropygium album reliqui characteres omnes inter Lanium 
Excubitorem et minorem medii sunt ipsiusque illius coloris vestigia in horum aliquibus speci- 
minibus reperimus, sed in Lanii Excubitoris veri, magnitudine largiori ab illo diversi, verique 
minoris speciminibus perfecte albo colore tinctum uropygium nunquam offendimus. 
