Corollaria. 
In Ardeae valde naturalis generis speciebus in plures series distribuendis zoograpbi multi 
eo lubentius operam posuisse videntur, quo copiosiores illae species atque distinctu difficiliores 
sunt. Omissis antiquioribus, mdcccxx Temminck duas series statuit, Ardeas veras collo 
graciliore basi infra longe plumoso et Ardeas collo breviore distiche latius plumoso, cervice 
plumulosa. Drapiez mdcccxxv in libro Dictionnaire classique dhistoire naturelle Ardearum 
5 series duobus circulis inclusas, rostri mensuras et tibiae indumentum maxime respiciens, 
obtulit. Wagler MDCCCXXVii tres series statuit, duas Temminckianis similes, tertiam inter- 
mediam. Anno mdcccxxviii Carolus Bonaparte 3 alias series Ardeae, Botauri et Ardeolae 
nominibus suscepit, rostrumque solum respexit. Sed non solum Ardeolae, quod vult, verum 
omnes fere Generis species rostrum altius quam latum habent et Ardeae generis nomen in 
Subgenere minus commode repetitur. Anno mdcccxxix Georgius Cuvier sex series denuo 
statuit: Herons vrais, Crahiers, Onores, Aigrettes , Bulors, Bihoreaux , addens: au reste nous 
devons jaire remarquer , que les differentes sub divis ions du genre des herons ont assez peu 
d importance et de nettete. Unusquisque qui Ardearum formas contemplatur id sibi facile 
informat, omnes huius generis divisiones eo infirmiores esse, quo copiosiores factae sunt, id 
quod ex naturali omnium earum formarum maxima affinitate redit. Duae vero series sane 
commode separantur. Formae graciliores, collo pedibusque et rostro longis, tibiarum magna 
parte nuda et collo undique nec distiche plumoso bene consociantur earumque typus Ardea 
cinerea est. Has equidem Lepterodates id est Ardeas graciles appellavi. Beliquae formae 
pedibus rostroque brevioribus, rostri tomiis distinctius serratis, tibiis longius plumosis et collo 
distiche et laxius plumoso Nycticoracum (Ardearum corni cinaruni) nomine distinguere suaserim. 
Hi Subgenerum characteres non sine omni difficultate quidem statuuntur, sed inter omnes statutos 
minimam ambiguitatem praebere visi sunt. In formis ambiguis characterum congruentium maior 
numerus respiciendus est. — Botauri nomen ( Abu Tor ?') vocem Bovis indicat non omnibus 
communem. 
De Grallatoribus Herodus libycis et arabicis in genere, prolusio. 
Ad Sphenorrhynchum Abdimii de firmiter stabilitis libycis 7 Gruum et Ciconiarum speciebus 
scripsi. Praeterea Ardeae generis 11 species in Libya, Nubia, Arabia, Syria et Habessinia obser- 
vavimus, Dromam Ardeolam per totum Mare rubrum et Scopum Umbrettam (*) in Arabia 
frequentes habuimus. Hanc prolusoriam specierum offero geographicam distributionem. 
In Aegypto utra que et in littore libyco 7 ad 8 Ardearum species venati sumus. 
1) Lepterodatem cineream, cum varietatibus, 2) purpuream, cum varietatibus, 3) L. Garzettam, 
4) L. Ibin ( 2 ) (Ardeam Ibin Hasselquist, nec Linne', A. russatam Wagler seu coromandelicam 
(’) Scopo Umbrellae Cepphi nomen a Waglero Infelicius datur. Male idem iam a Pallasio Uriac dabatur. Quid Kcirt/io? 
Arati fuerit minime constat. Cephus eiusque variae formae magno abusu iam inter Simias exstant. 
( 2 ) Ardea Ibis Hasselquistii inter aves Aegypti maxime memorabiles est, hinc voces coromandelicae et russatae, si vere ad 
hanc quadrant, eo magis deserendae videntur, quo magis illud ab Hassclquistio datum nomen omnium primum fuit. Ipse Hasselquist 
singularem eam avem pro vera Ibi habuisse videtur et Linne infelicius Tantalum Ibin supposuit. Propter familiaritatem cum hominibus 
