et remigum (primis exceptis) supra viridi -chalybaeus, punctis atris velutinis in mediis apicibus 
tectricum. Alae et cauda subtus e fusco nigrae, nitoris expertes. Alarum tectrices inferiores 
violaceo chalybaeae. 
Unicum quod vidimus et venati sumus splendidae huius avis specimen cum aliis rarioribus 
eiusdem regionis avibus ab Austro ad Septentrionem volatu dirigebatur. In stomacho dactylorum 
fragmenta vidimus. Entozoa et Epizoa non observavimus. 
Corollaria. 
Praeter modo descriptam Lamprotornidis speciem alias eiusdem generis duas species in 
iisdem terris observavimus. L. leucogastrum in Arabia frequentem, in Habessinia rariorem 
vidimus, L. chrysogastrwn in Habessinia sola habuimus. Illius multa, huius unicum specimen 
attulimus. 
Lamprotornidis genus Sturnis a Temminckio ita associatur, ut Cornicinae, seu eius 
Omnivorae aves hac forma cum Paradisaea in Canoras, seu eius Insectivoras aves transeant. 
Apud Cuvierum Lamprotornis Turdorum Subgenus est et a Corvis, Sturnis et Paradisaeis 
latius distinctum. Turdorum affinitatem Lichtenstein etiam probavit. Cum dactylis, Phoenicis 
fructu, eam vesci experti simus, non Sturnorum, sed Turdorum naturam, habitu elongato indicatam, 
praevalere censendum esse duco. 
Avium a nobis enumeratarum linguas observatione non deseruimus. Imo plurimas studiose 
inquisivimus earumque formam in ipso specierum loco natali curate delineavi. Comparationem 
harum partium in peculiari tractatu cum iconibus daturus sum. 
De avibus Cornicinis s. Omnivoris et de Canoris s. Insectivoris in Africa libyca 
et Asia occidentali a nobis observatis in genere, appendix . 
Cornicinarum s. Omnivorarum species 18 nobis obviam factae sunt: JBucerotis 4, Corvi 3, 
Picae 1, Pyrrhocoracis 1, Coraciae 2, Orioti i, Buphagae 1, Sturni 1, Graculae i, Lamprot- 
ornidis 3. Secundum terras has formas ita dispositas observavimus: 
In Aegypto utraque 4 species tribus generibus addicendas vidimus, europaeas omnes: 
1) Corvum frugilegum cfr. not. ; 2) C. Cornicem; 3) Cor aciam garrulam cum varietatibus ('); 
4) Sturnum vulgarem de quo conferatur nota. 
(■) Coraciae garrulae copiam in Africa libyca vidimus et attulimus. Semper solitaria erat, longe caudatam habessinicam in 
Libya et Nubia nusquam vidimus. In Arabia meridionali et Habessinia habessinicam vidimus, garrulam desideravimus. C. garrula 
libyca iuvenili europaea colore propinquior et remigum prima longiore quam tertia, secunda longissima, cauda paullo longiore, rostro 
paullo breviore, fronte plana insignis est. Specimina 9 nunc denuo contuli, Mares 8, Feminam 1, unum Septembre, reliqua Augusto 
occisa. Variant: «) rostro valde adunco (bene adulta), (S) rostro parum adunco, -y) rostro paullo longiore, S) rostro paullo breviore 
(iuniora), e) rectricibus extimis brevioribus et immaculatis, <?) iisdem parumper longioribus apice nigris. Media inter habessinicam et 
garrulam forma, sed huic propinquior. Nostra specimina non iuvenilia videntur, sed paene aut bene adulta. Ab habessinica differunt: 
fronte concolore nec late alba, rectricibus non elongatis, remigum prima longiore. Iris cinereo fusca. 
Ilr.nrrn. et FirnENn. Aves I. 
