2. Turdus solitarius ( cyanus ) (*), 
3. T, saxatilis ( * 2 ), 
II. Turdi species 4. 
4. T. musicus var. planiceps ( 3 ), 
5. T. pilaris ( 4 ). 
III. Saxicolae species 14. 
6 . Saxicou a leucura Lichtenstein, 
(S. cachinnans Temni.), 
7. S. Monacha 
{S. Monacha T emm. adulta, S. pallida Cr etz- 
schmar iuvenis) ( 5 ), 
8. S. moesta Liclrt. 
9. S. lugens Licht. exclusis iuvenilibus, 
(S. leucomela Temni, pl. color, icon, nec 
Manuel.), 
10. S. xanthomelaena ( 6 ) 
(S. stapazina Nuiiae Licht.), 
11. S. deserti Temminck, 
12. S. Morio N. ( 7 ), 
13. S. Rubicola , 
14. S . Hemprichii ( 8 ) 
(S. Rubicola JYubiae Licht. Catal.), 
15. S. aurita var. libyca ( 9 ), 
16. S. Oenanthe , 
17. S. rostrata N. (* °), 
18. S. isalellina } 
19. S. Rubetra. 
(’) Turdus solitarius ( 'cyanus ) Aegypti et Syriae europaeo paullo minor, rostro ante nares paullo crassiore, cauda paullo breviore, 
remigum 2 da quintani aequante. Feminae gula inter gnathidia alba. Maris adulti, iuvenilis et Feminae 4 specimina a nobis allata denuo 
contuli. Mas iuvenis Iulio ad Bischerre occisus caerulescens, cinereo squamulosus. 
( 2 ) Turdus saxatilis. Mas aegyptiacus ab europaeo rostro paullo graciliore, unguibus longioribus differt. Mas syriacus, rostro 
et ungue europaeo similior, macula albo et nigro lineolata ad utrumque hypochondrium differt. Femina syriaca Iulio occisa aegyptiaca 
paullo magis flavet, unguibus brevioribus et obtusioribus rostroque basi latiore insignis est. 
( 3 ) Turdus musicus var. planiceps. Damiattae duo specimina venati sumus. Mandibula paullo magis recta ideoque rostrum 
gracilius, frons depressior, statura europaeo paullo minor. Guttae abdominis et pectoris fuscae in uno specimine paullo magis plenae 
triangulares, in altero magis cordatae. 
( 4 ) Turdi pilaris unicum specimen in Libya observavimus et venati sumus, alterum in Dongala (H. et E. Reise I. pag. 132). 
( 5 ) SAXICOLA Monacha. Haec species complectitur Saxicolam Monacham et pallidam francofurtanas. Adulta a Temminckio 
Monachae nomine picta est, iunior a Cretzscbmaro pallidae nomine. Octo specimina nunc denuo comparavi. Plura alibi tradam. 
( 6 ) Saxicola xanthomelaena H. et E. Saxicolae slapazinae valde affinis, sed in Africa et Asia nullum unquam specimen illi 
ex asse simile vidimus, omnibus gula latius atra aliique characteres erant, quibus aberrarent et seorsim se consociarent. Huius 4 specimina 
3 Mares, 1 Feminam coram habeo, ex Aegypto superiore Dongala et Arabia septentrionali petita. Ferrugineo -isabellina, vertice cine- 
rascente, cauda uropygio et crisso albis, illa apice nigro varia. Collare isabellinum, gula late atra. Piemiges supra subtusque atrae. 
Rostrum brevius quam S. eurymelaenae , longius quam stapazinae. Tarsi 9 longi. Feminae tergaeum unicolor fuscum, macula 
saturatius fusca ad aures, pectore et abdomine isabellinis. 
( 7 ) Saxicola Morio H. et E. Specimina 8 coram sunt, ex Aegypto superiore et utraque Arabia petita. Abdomine, pectore, 
pileo capitis, fronte et cervice cum uropygio albis, dorso, gutture, alis et summo apice caudae nigris, capitis pileo fusco adsperso. 
Iuveniles squamulosae, fusco -atrae, flavo variegatae. Tarsi 9"' longi. Rectrices mediae longius nigrae. 
Tarsis brevioribus, crisso albo et cauda brevius atra a similibus differt. 
( 8 ) Saxicola Hemprichii E. Specimina 20 utriusque sexus et omnis aetatis vidimus et coram habeo. Statura et colore S. Ru- 
licolae maxime affinis, differt: caudae basi alba, uropygio albo et rufo vario, tarso et rostro brevioribus. Feminae uropygium e flavo 
albicat, nunquam rufum. Capensia specimina huic similia tarsis longioribus et uropygio angustius et mere albo differunt. De differentiis 
e geographica formarum distantia oriundis alibi disseram, quae enim e Museis petitae sunt sententiae non raro erroneae sunt. 
( 9 ) SAXICOLA aurita var. libyca. Verae S. auritae in Africa et Asia, si ullae, rarae a nobis visae sunt; collatis enim specimi- 
nibus europaeis in Museo regio servatis differentiae plures emerserunt. Maximum speciminum africanorum auritae similium numerum 
S. amphileucae nomine separandum esse duxi, quam conferas. Duo specimina, aegyptiacum et dongalanum, Mas et Femina, supersunt, 
eaedemque differunt ab europaea aurita: tarso breviore, 9"' longo, frontis nigredine confluente, rostro elongato tenui. Alterum nostrum, 
aegyptiacum, specimen tergum inter alas nigrum gerit, quo charactere dongalanum, nisi fuscescente et obsoleto colore, non convenit. 
Plura serius. 
( ,0 ) Saxicola rostrata H. et E. Specimina 7 adsunt eaque in Aegypto superiore, Arabia septentrionali et Syria occisa sunt. 
Statura et colore S. Oenanthae, sed rostro 6 ad 7"' longo, basi latiore, apice tenuiore differt. Senilis cinerea, sed in 4 speciminibus 
iunioribus, ptilosi Oenanthae autumnali indutis et late flavo marginatis remigibus pictis, longissima rostra vidimus. Oenanthae rostrum 
5 ad 6'" longum. An Oenanthae (cuius 50 specimina attuli) memorabilis varietas est? 
