14. Currucam inquietam ( Malurum ); 
15. Lanium erythrogastrum ; 
16. Budytem melano cephalum {Motacillam). 
Calliaud, Voyage a Mei^oe, 7 species e provincia dongalana Parisios attulit, quibus 
nomina gallica data sunt, quae ita fere explicanda censeo: Lamprotornis i, Lanius 3, Edolius i, 
Saxicola 1, Budytes 1. 
1. Lamprotornis leucogaster? Merle du royaume de Juida Buffon; 
2. Lanius excubitor P Pie grieche ecorcheur; 
3. Lanius erythrogaster? Gonolek; 
4. Lanius rufus? Pie grieche rousse ; 
5. Edolius lugubris N.? Drongo bronze; 
6. Saxicola Oenanthe , Motteux; 
7. Budytes flavus, Bergeronnette Buffon. 
La Pie du Senegal et Le Bollier variet e eiusdem huc etiam forsan referenda sunt. 
Hanc fere geographicam harum avium distributionem a nobis observatam et cum aliorum 
observationibus comparatam sic brevi propinare lubuit. Nos avium horum ordinum in illis terris 
bene observatarum numerum plus duplo auxisse e dato conspectu prodit. Vitam, mores, 
anatomen saepe, interdum nidos et ova felicissimo studio consecuti sumus, sed hic loci uberior 
esse non debui. 
Nomina a Temminckio pervulgata ubique adhibui, ideoque auctores non fusius indicavi. 
Specimina harum specierum in Museo regio berolinensi zoologico, formis a Rammels- 
bergio eleganter instauratis, in scientiae usum servantur. 
Iconis explicatio. 
Lamprotornis chalybaeus in Phoenicis dactyliferae , fructu maturo superbientis spadice 
pictus est. Cum talem spadicem usquam alibi coloribus pictam esse non viderim, non ingratam 
hanc iconem futuram censui. 
Praeterea addita sunt: 
a. Pes seorsim accuratius delineatus; 
b. Rostrum ab acie dorsi; 
c. Rostrum a mento. 
Berolini Februario MDCCCXXXIII. 
Heiufb. et Ehrenb. Aves I. 
