Alarum basis cirrorum triangularium flavicantium simplici serie ita cingitur, ut fere inter cirros 
maiores duos totidem minores positi sint, interdum tamen singuli. Inter alam et cirros linea 
cinnabarina aut laetissime aurantiaca totum dorsum cingit, illique contigua est altera laete caerulea 
et post spatium breve hyalinum tertia linea caerulea basalis extima constat. Reliqua alarum pars 
caerulescente hyalina punctis minutissimis laetissimeque rubris conspersa est. Caput ex badio 
magis virescit; tentaculorum facies dorsualis intensius badia. 
Brachia triquetra caerulescente hyalina apice solum subtilius rubro punctata. Oculi reni- 
formes, iride argentea intus aureo marginata, pupilla atra. Collum et abdomen cum tota infera 
facie alis exceptis albicant, abdomen prope alas rufo punctatum. Tentacula duo ventralia seu 
mentalia omnium validissima sunt, frontalia duo seu dorsualia tenuissima. Singula tentacula 
contracta quatuor acetabulorum denticulatorum series offerunt, brachia vero sex. In tentaculis 
acetabulorum series magnitudine subaequales sunt, in brachiis mediae duae series validiores. In 
brachiorum latere interno fascia transverse striata (musculosa) lata decurrit. 
Os Sepiae, seu laminam ensiformem dorsualem calcaream e speciminibus nondum extraxi, 
attamen Sepiae ofjicinalis ossi tactui hoc simile videtur. Apex posticus in Sepia Pharaonis 
magis prominulus, ideoque longior est, quam in ofjicinali et alarum contiguarum margine obte- 
gitur. Alae in utroque latere decurrentes in medio postico corporis line subito ita terminantur, 
ut alam unicam postica incisam, neque omnino excisam diceres, nisi anguli extimi rotundi essent. 
Hi nc fit, ut alarum lobi ossis dorsualis mucronem obtegant. Apud Sepiam ofjicinalem ala postica 
excisa est et mucronis illius vestigium non obtegit. 
Marium et feminarum id etiam discrimen esse censui, quod apud illos plicae et apices os 
cingentes septem adsunt, apud has vero ventrales seu mentales duo deficiunt. 
Specimen 5 pollices longum, 3 pollices latum, alam 9 lineas latam offert. Apud Sepiam 
officinalem specimen 4 pollices et 3 lineas longum, 3 pollices latum, alam trilinearem gerit. 
Ova huius novae speciei prope Sues lapidibus affixa saepe in mari legimus, eaque ofjici- 
nalis Sepiae ovis simillima, nec magnitudine diversa erant. Si qua de differentia sermo esse 
potuerit, ea ex numero forsan petenda esset, nunquam enim numerosa haec vidi. 
Alia eiusdem Sepiaearum familiae species in Mari rubro nobis innotuit, sed praeter ossis 
eius nullam notitiam accepimus. Singulare nimirum aliquod os Sepiae prope Hamam Faraun 
a mari suesensi proiectum collegimus. Forma naviculare, magnitudine tripollicare et pollicem 
latum est. In media fere facie interiore gibber calcareum magnum formam animalis singularem 
prodit. Praeterea os ipsum longitudinis ratione angustius quam reliqua ossa Sepiae, quae novimus 
et mucrone postico nullo insigne est. Sepiae, a vulgaribus genere forsan diversae, alicuius di- 
stinctis his vestigiis 
2. S. gibbae nomine memoriam servandam censui. 
Denique de ovis aliquibus verba facienda sunt, quorum in Mari rubro copia fuit, sed quo- 
rum originem declarare non valuimus. 
Madreporarum ramis mortuis aliquoties materiam gelatinosam elegantissimam in Botryl- 
lorum modum adnexam vidi, quae in humore crystallino et in cellulis globosis, lineae tertiam 
partem fere magnis, animalcula laetissime rubra includebat. Sub microscopio animalcula rubra, 
Hempr. cl Eurens. Evcrtehrala I. Mollusca. 
b 
