Primus spirae quinariae circuitus in testa fascias 4 ad 5, secundus 2 ad 3 gerit. Specimen 
maximum sesquipollicare, aequali fere latitudine (18 lineas longum, 19 lineas latum). 
Eadem species in Europa australiore, Africa occidentale et in America hucusque lecta est, 
hac nostra observatione Asiae occidentali etiam adscribitur. 
Duo specimina nobiscum adtulimus. Arabica idiomate Beryti vocantur Bissae, voce obscoena. 
2. II. melanostoma Daparnaud: testa subglobosa non perforata crassiuscula, Iongitudinaliter 
striata, cinerea, subfasciata, apertura rufofusca, labro simplici acuto. 
Formam his characteribus maxime convenientem in Dongala Kubiae legimus. Libyca spe- 
cimina striis longitudinalibus vix ullis aut valde obsoletis differunt; eandem enim formam in 
Libya et Arabia legimus. Nubica forma e flavido cinerascit; libycae et arabicae albicant et fascias 
rufas distinctiores gerunt. Testae apertura variabilis, hinc duae species de uno animali factae 
sunt. Aliae enim testae aperturam compressiorem, semiorbicularem, aliae dilatatam semiovatam 
gerunt. His nomen Helicis ligatae datum est. Savignyanae icones in libro Descriptiori de 
TTLgypte Tab. II. utramque formam referunt, figurae 3. 1. 2. 3 . vulgarem habitum reddunt, fig. 2. 
1. 2 . 3. formam ore semiovato sistunt. In utrisque iconibus nota maculae nigrofuscae ad aper- 
turae basin desideratur. Equidem illum defectum non nisi in mortuis et detritis testis observavi. 
Maxilla animalis grisei quinquedentata. — Apud Arabes vocantur Kuka . 
3. II. desertorum Forskal: testa subglobosa depressiuscula umbilicata transverse aequaliter 
striata aut laeviuscula, saepius alba, interdum obsolete rufo fasciata, spira turgida obtusa, 
anfractibus rotundatis nec imbricatis, labro simplici aut subreflexo. Maxillae semilinearis 
dentes sex, duo medii validiores. H. irregularis Ferussac Pl. 28. synonymon est. 
Memorabile animal cum Helicibus melanostoma , Hemprichii , pisana, simulata et striata 
deserti libyci marginem in Aegypto stupenda multitudine devastat, relictis vero reliquis in inte- 
riora deserta libyca mediamque Saharam innumeris legionibus migravit. Cum in medio de- 
serto libyco, a Maris mediterranei littore prope Kasr eschlaebie ad lovis Hammonis Oasin 
quinque dies noctesque accelerato passu peregrinantes , viva animalia omnia ipsaeque plantae 
sensim nos deserebant, tres organicorum corporum formae nobiscum in solitudine denique supe- 
rerant: Lichenum aliqua exilissima, botanico soli visibilis forma e Parmeliae genere lapidibus 
sparsim adhaerebat, Helix desertorum mira interdum frequentia parcas Lichenes rodebat et 
Aranearum maxima in Africa nobis oblata species, quam novo generico nomine Phonophilum 
portentosum (*) appellavimus, in Helice devorando occupata erat. Socium eorum unum fugacem 
Struthio camelum e longinquo vidimus. 
Libycae illae Helices Graecorum et Romanorum antiquo tempore famosae fuerunt, docteque 
de eo nuper optime meritus Ferussac in splendido scientiaeque grato opere egit. Sed quoquo 
studio et doctrina ad cochlearum genera antiquis populis famosa illustranda se accinxerit, tamen, 
(') PHONO PHILUS, Novum Genus. 
Character Generis temporarius: Habitus Lycosae. Pedes longissimi. Oculi 8 in lineas transversas parallelas duas 
rectas dispositi, linea posteriore anteriorem excedente. Papillae latentes. Pedes secundi longissimi, tertii brevissimi. 
Longitudo totius quinque pollices et tres lineas aequat, ideoque fere semipedalis est. — Specimen servavimus. 
Ih;iara. tt Eiirene. Everlcbrala I. Mollusca. c 
