ob scriptorum parum exactas descriptiones, libycas cochleas extricare non valuit, sed incertas eas 
esse statuit. Cum primum Libyam intravimus facile nobis persuasimus, eam cochlearum porten- 
tosam multitudinem herbis bene olentibus nutritam, ab omnibus sordibus remotam, Romano 
palatui certo cognitam et celebratissimam fuisse. Haec esse debebant illae africanae cochleae. 
Saepe enim in Libya omnes herbae, quaqua visui orbis patet, illis cochleis tam dense obsessae 
sunt, ut herbas adesse non suspiceris; nullae enim earum partes cernuntur. Numeravi ali- 
quando cochleas unius Artemisiae incultae fruticuli, cuius odoramentum nomine Schihe Arabis 
celebratissimum est et qui pedem unum altitudine non attingens, pollicem fere crassus erat, 
in tali sexaginta quinque vidi. Non fruticuli in his desertis saepe cernuntur, licet adsint illi, 
sed cochlearum cumuli in uvae modum coarctati, stipitibus sustentati densoque ordine per 
terram dispersi. Cum Artemisia etiam Salsolae frutices has legiones nutriunt et imprimis Pas- 
serina hirsuta. 
Arabes eas cochleas non comedebant, sed Syrus interpres noster in itinere semel auctor 
fuit, ut laudadissimum cibum gustaremus. Carne deficiente aliquando cochleae cum aqua et sale 
coquebantur in iisdemque consumendis Arabes, comites nostri, non deerant. Paucas gustavi, duri 
erant et Octopodum tentacula gustu fere referebant. Esse qui bene paratas saporosas dicere pos- 
sint non negaverim. De hoc prandio in itineris meae relatione verba feci (cf. Hemprichs und 
Ehrenbergs Reisen in Nor d- Africa und West-Asien I. pag. 139.) 
Quinque cochlearum species prope Alexandriam frutices ( J ) depascuntur, sed omnium 
maxime in desertis divulgata species illa est, cuius characterem scripsimus. Eadem, cum frequen- 
tissima sit, varios etiam, uti hoc animalibus contingere solet, formas et colores induit. Principales 
formas duas observavimus: 
a) H. Forskdliij H. irregularis Ferussac Pl. 28. fig. 1-8: 
depressior anfractibus 4^, colore niveo, interdum subfasciata, labro reflexo aut 
simplici, spira turgida depressior, subcomplanata. 
Ad hanc formam, quando labro simplici est, Forskalii descriptio bene quadrat, eamque 
speciem in desertis cahirensibus frequentem esse experti sumus, neque illic aliam speciem obser- 
vavimus. Ex iconibus, quas optime meritus Savigny publico usui dedit ( Description de 1’Egypte 
Coquilles Tab.n.) figuras 8. 9. et 10. huic formae adscribendas censeo. Celeb. Audouin easdem ad 
Hei. irregularem Ferussac delegavit, quod nomen cum Forskaliano commutandum censeo. 
Huius formae color saepius niveus est, interdum vero fascias rufescentes interruptas fere 
continuas binas, obsoletas longitudinales gerit. Fuerunt etiam rara specimina, quae transversas 
obsoletas fascias prae se ferrent, sed obsoletiores. Alia praeterea distinctius transverse striata, 
alia magis glabra sunt, illa flavido griseum, haec album colorem trahunt. Aperturae forma totius- 
que spirae turgor parumper variant et sensim in alteram formam abeunt, ad quam ea etiam, 
quae de animali infra notata sunt potissimum spectant. 
/3) Hasselcjuistiiy H. irregularis Ferussac Pl. 28. fig. 10 — 12: 
globosior, anfractibus ultra 5, colore albicans, obsolete flavofusco interrupte 
fasciata, spira turgida globosior. 
(') Ubi de fruticibus in Africae desertis sermo est, ne nostris similes frutices intelligas, illi enim rarissimi aut nulli sunt. Verum 
omnes herbae, rarius pede altiores, trunco lignoso exiguo frutescunt eaeque sunt illi frutices. 
