II. verticillo et algirae affinis. Striis longitudinalibus raris differt, quae in illis cum 
transversis creberrimae sunt et superficiem subtilissime granulatam reddunt. Praeterea color 
olivaceo fuscus, fasciis 1 ad 3 albidis, in testa post mortem sole exusta carneo rufescit. Eadem 
forma H. brenoensis nomine e Dalmatia missa in Museo berolinensi servatur. 
Savignyana icon, Descriptiori de VEgypte Coquilles Tab. II. fig. 20., quam Audouin 
ad H. algiram detulit, ad nostram speciem pertinet ideoque certo in Aegypto ad Mareotidem 
collecta est. Icon characterem bene exprimit, hinc primo tantoque observatori speciem dican- 
dam censui. 
Animal non vidimus. 
Helicibus denique dubium animalculum terrestre subiungendum est, quod Alexandriae 
observavimus. 
10. H.? alexandrina, Nov. spec. cf. H. trochulus Mulier: testa \ lineae longa hyalina pallide 
cinereo maculata, spira elongata conica obtusa, umbilicata, anfractibus 3, apertura subrotunda 
simplici. 
Alexandriae unicum specimen vivo Arnopoginis picroidis folio adglutinatum legimus. 
Pupae, aut Vertiginis habitus, sed characteres Helicis. Spira oblusa oblonga, anfractu primo 
latiore quam secundo, tertio subito minimo terminali. Latitudo maxima semilinearis. Aperturae 
rotundae circuitus semicirculo latior. Labium simplex, umbilicus apertus, spirae apex fuscus. 
Similem aliquam minutam formam Savigny delineatam dedit Descriptiori de l’Egypte 
Tab. II. fig. 1. eamque Audouin Pupae Lamarckii nomine instruxit. Specie hanc cum nostra 
convenire non censeo, sed raras has formas in Aegypto esse, quae apud nos vulgares sunt 
monuerim. 
Nisi Helicis generi haec forma veniret, Bulimis addenda foret, sed apertura subrotunda 
eam ad Helices collocare iubet. An H. crenulatam Oli vier i statu iuvenili sistit? 
Animal ignotum. 
CARACOLLA Lamarck. Subgenus Chilogymni ('). 
Character Sub generis: Animal Helicis. Testa spiralis, pallii sinistro lateri affixa, depressa orbicularis 
aut lenticularis, spirae dextrae plerumque umbilicatae anfractibus mediis ad aperturam usque com- 
pressis, omni aetate carinatis aut cristatis. Apertura saepe angulosa nunquam dentata. 
(') Cum apud Testacea dentium in apertura testae obviorum character bene constans et distinctu facilis sit, Helicis genus vero 
magno formarum simillimarum numero prematur, e dentibus illis qualibet aetate conspicuis gratum genericum characterem derivare sua- 
derem. Idem vero character novam aliquam Subgenerum seriem dabit, Helicis Subgenerum seriei hoc fere modo aequalem: 
Chilogynmus 
Chilodon 
Helix 
Helicodon 
Caracolla 
Caracollina 
Bulimus 
Bulimina 
Pupa 
Pupina. 
Clausiliam ob animalis structuram ab Helice diversam inversamque, nec monstruosam, suo Generi dandam censeo. Clausiliae 
dextrae aut Pupis adnumerandae erunt, aut novo generico nomine distinguendae. Quantumvis enim habitus aliquis conveniens arrideat, 
characteres solo gradu differentes sensim, qua possunt eliminandi sunt. 
Helicodonlis nomen non eo modo intelligi posse moneo, quo usitatum est, ut Helices denlalas indicet. Sic enim vocem helix 
nec graeci nec latini scriptores adhibuerunt, sed ut significet spirae aperturam dentatam: Ir 'zkixi oTTgcty.u) oiicurag cjis^ouTa. Gene- 
rum species palatus dentibus bene discerni supra monui. 
