generis specierum animalia quae vidi aut nigricant aut e cinereo fuscescunt, aegyptiaci animali 
color pulchrior ex albo caerulcscit. Simili caerulescente colore vulgaris speciei animal celeb. 
Pfeiffer pinxit, verum iconi descriptio non respondet ( 1 ). 
U) Pulmonata aquatilia ( Lymneens Lam. Limnaeina); 
TESTACEA. 
PLANORBIS (Lister). v 
Character Generis: Animal aquatile, forma Limnaei animali simile, tentaculis ( 2 ) duobus filiformibus 
prope basin latere interno oculos gerentibus. Pallium cochlea spirali ampla, toto animali suscipiendo 
apta, munitum, antica parte patens. Porus aerem respirans et anus ut in Limnaeis. 
Testa spiralis discoides pallii sinistro lateri affixa. Spira dextra depressa, immersa aut vix pro- 
minula; apertura lunata ab axe remotissima, margine simplici, operculo nullo. 
1. PL. alexandrinus , Nov. spec.: testa cornea crassiuscula utrinque umbilicata, fusca, anfractibus 
extimis turgidis subtriquetris angulosis, sensim dilatatis, apertura depressiuscula lunata, 
subangulosa, margine externo tenui, interno calloso albo. 
Inter Alexandriani et Rosettam Aegypti in limo 4 specimina legimus. 
Forma fere Planorbis cornei, statura multo minor. Latitudine 4 lineas aequat, altitudine 
lineam i\. Anfractus 4% A. Pl. corneo valde differt; quae enim huius iuvenilia specimina 4 
lineas lata sunt apertura multo ampliore utuntur et multo magis turgida sunt, quam aegyptiaca. 
Savignyanam iconem Tab. II. fig. 26. Audouin ad Pl. orientalem Olivieri delegavit, 
eademque a nostris speciminibus, praeter latitudinem duplo maiorem, spira non utrinque im- 
pressa differre videtur. Tota forma convenit, nec angulus anfractuum in facie inferiore desideratur. 
Utrum species insularis Olivierii cum Savignyana conveniat diiudicare nequeo, sed vix affir- 
maverim. A nostra specie Olivierii icon valde differt. 
(') De Succinearum seu Helicis putris Linnei animali aliquas observatiunculas addam. Helicis putris animal bene cognitum 
esse plurimi censebunt, verum non deesse quae eius cognitioni addi possint auctor sim. Succineci Helicibus adnumerari solet; Nilsson et 
Pfeiffer vero naturam eius aquatilibus Testaceis similiorem esse scripserunt. Equidem longe maiorem eius affinitatem cum Limacibus 
inveni et in systemate zoologico Succineam proxime ad Tcstacellam ita collocandam esse censeo, ut Helices cum Limacibus coniungat. 
Succinea ab Helicum animali differt: 1) Tentaculis brevibus; 2) apertura pulmonali laterali nec antica; 3) testa tenui 
margine simplici qualis aquatilibus convenit; 4) maxillae dentibus planis nec carinatis, medio obtuso prominulo 
et parte maxillae antica non lunatim convexa, sed angulosa, media valde dilatata quadrata. Similem maxillae dentium 
formam soli Limaces offerunt. Limaces enim subfuscus et moravicus (Nova species: tripollicaris crassus magnitudine L. antiquorum 
taeniis flavis et nigris varius, scutello immaculato nigro in adultis toto molli, apertura pulmonali pone medium sculellum mar- 
ginali.) unicum dentem planum medium obtusum in maxilla laevi gerunt. Succinea amphibia tres dentes apicibus convergentes offert, 
medium Limacum denti unico simillimum, validiorem. Linguae denticulorum series Limacibus Helicibus et Succineis praeterea conve- 
niunt. Dentium maxillarium charactere reliquae Succinearum species sensim firmius stabiliendae sunt. 
Qui antea cum Cuviero Testacellae affinitatem senserunt fallacem characterem in mente habuisse videntur, eum nimirum, 
quod animal non totum a testa susciperetur ac defenderetur. Saepissime equidem non solum totum animal intra testam, verum etiam 
testam, operculo membranaceo deciduo, more Helicum, clausam, vidi, quo ablato, animal denuo exiit. — Ovorum natura Succineam ad 
aquatilia accedere Pfeiffer auctor est. — Qui posthac Succineis studium impendent, ne observationem de larva singulari praetermittant 
in tentaculis eius passim habitante, quam apud Illustr. Rudolpliium Berolini nuper vivam vidi, sed ipse nunquam reperi. 
( 2 ) Primus, quod sciam, Gruithuysen anno 1820 in Volumine X. Actorum Academiae Leopohl. Bonnensis pag. 441 cilia Testa- 
ceorum aquatilium in Valvata aliqua observavit, in aliis et in Planorbe se nulla vidisse in adnotatione dixit. Ex meis observationibus 
rediit, in Testaceis fluviatilibus quae vidi omnibus organa tentacula dicta vibrationi potissimum inservire et ciliata esse, etiamsi reliquum 
corpus interdum ciliis careat. Hinc, quae organornm differentia inter Limnaeina aquatilia et Limacina terrestria a natura data est, ut nomine 
etiam indicetur, terrestribus tentacula , aquatilibus vibracula, simili, barbara licet voce adseribere suaderem. V ibracula nunquam apice 
oculos gerunt, sed utplurimum acuta et filiformia sunt, et semper ciliis turbinem in aquis efficiunt. Utrum branchiis magis inserviant, 
an ori, apud ea Testacea dubium est, quae aerem ex aqua hauriunt, nullam vero dubitationem admittunt, ubi apertura pulmonalis ex aqua 
exseritur. Apud haec oris adminicula certissima sunt. Sed hoc innuere, non tractare volui. 
