libycum et melanopliysam et Liuros quinque striatum , macrocentrum et leptochelyn. Praeter 
Buthum et Prionuros littorales, reliquas formas aut cum superiore Aegypto communes, aut 
indigenas esse monuerim. 
In Arabia deserta littorali prope Gumfudam unicam novam et indigenam speciem 
in nave vidimus: Buthum ( Isomelrum ) Filum. 
In Arabiae felicis littore prope Lobaiam 3 species collegimus: Androctonos (Liuros) 
tunetanum y intermedium cum quinquestriato 13 hrachycentro et Prionurum liosoma. Harum 
unam littoralem, alteram cum Nubia tropica communem, tertiam indigenam esse non praeter- 
eundum est. 
In Habessiniae littore prope Arkiko indigenam et singularem unam formam obser- 
vavimus: Androctonum scabrum. 
Praeterea ex bis observationibus constat, Scorpionum formas in diversissimis remotissi- 
misque terris observatas interdum aequales, non raro vero dissimiles et indigenas esse. Maiorem 
formae affinitatem species littorales exhibent, minorem eae, quae in terris longiore tractu a mari 
remotis habitant. Porro aequatorem versus, salvo et aucto individuorum numero, in Africa et 
Arabia formae mutantur. 
Quod ad colorem Scorpiones omnes aut flavicant, aut rufescunt, aut nigricant. Maxima 
libycorum et arabicorum Scorpionum pars cum europaeis, sibiricis et americanis flavo colore 
tincta est. In Africa australi et India saepius fusco nigricant. In Europa nulla species nigra 
reperta est. 
De generum distributione per globum terrarum haec fere statuenda sunt: In Europa Buthi 
(oculis 8) et Centruri (oculis 10 insignes) nunquam visi sunt, sed Scorpii (6 oculis) et Androctoni 
(12 oculis instructi) in regionibus australioribus occurrunt. Septentrionem in Europa occidentali 
maxime Scorpii appetunt, Androctoni in Europae orientalis Hossia. Ultra 49 nl,m latitudinis 
geographicae gradum septentrionem versus hucusque nulla Scorpionum forma innotuit. 
In Africa boreali et Asia occidentali a nobis Androctoni et Buthi soli observati sunt, 
ex Africa australiori alia ulla genera nunquam innotuerunt. In Africa boreali et Asia occidentali 
Androctonorum formae specierum et individuorum numero reliquas longe superant; in australi 
Africa Buthi antecellunt. 
In America Buthi et Scojpii frequentiores esse videntur ibique Centrurorum genus pecu- 
liare habitat. 
In montes altius ascendere Scorpiones raro videntur. In montibus Libano et Sinai valles 
solummodo occupant, ibique ne ea quidem altitudine a nobis reperti sunt, ad quam Dongalanam 
Nubiae planitiem elevari verisimile est et quae 1500 pedes non superat. 
Haec de geographica Scorpionum distributione statuta sunt. 
Anatomicas nostras observationes in Adversariis physicis proponemus. Hic solum- 
modo notamus quae sequuntur: Scorpiones in Africa praecipue Coleopteris vescuntur, quorum 
fragmenta in cubiculis eorum et in intestino reperi. — Pectinum ventralium dentes numero 
variabiles sunt, nec raro in eodem individuo differunt. — Hirsuties externa raro deficit, sed 
aliae species glabriores, aliae sunt hirsutiores. — Oculorum numerus, situs et ordo firmissimi 
sunt. Inter ducenta Scorpionum individua a me examinata semel tantum monstrum vidi, 
