4 i4 CO LU MBA TREMULA. PAAUW-DUIF, PA AUW ES TA ART. 
aan de Haart toe, en wil hij zien wat 'er achter hem gebeurd, zoo doet hij zulks 
door de tusfchenruimte van de Staartpennen heen, meestal beeft de Vogel, geduu- 
rende den tijd dat hij zich in zulk eene houding vertoond, het geheele ligchaam 
fchud alsdan door de geweldige beweeging der fpiercn, het is gewoonlijk in ver- 
liefde ogenblikken dat men de Vogel aldus ziet pronken, hoewel hij even als de 
Faauwen en Kalkoenen zulks ook op andere tijden doet, om fierheid en moed aan 
den dag te leggen. 
’Er zijn meer duiven tot andere foorten behoorende , welke eenigermate het ver- 
mogen fchijnen te bezitten om gelijk de Paauwen en Kalkoenen hunne Staarten 
eenigzins opteheffen, of uit te breiden, op verre na echter niet zoo volkomen als 
de eigentlijke Paauw- Duiven, deze zijn bastardfoorten , en afkomftig van onze 
gewoone Paauweflaarten. 
AANTEKENINGEN. 
Deze foort van Duiven zijn door de liefhebbers, inzonderheid door die, welke 
zich toeleggen op het houden van Duifhuizen of Toorens , niet zeer gezocht, zij 
verlaten zelden hare verblijfplaatfen , waarfchijnlijk uit vrees, om door de wind 
weggevoerd te zullen worden, welke in haren breeden Haart, ongemenen tegen- 
Hand vindende, en de Vogel in het vliegen zeer verzwakkende, oorzaak zijn zal, 
waarom zij zich niet verre van hare woningen verwijderen, nog eenige togten van 
aanbelang durven onderneemen. 
Hoe zeer deze Duiven gelijk wij zoo aanHonds zeiden: geene gefchiktheid heb- 
ben, om verre rijzen te ondernemen, of aanzienlijke afHanden te naderen, zijn zij 
echter door den mensch zelve zeer verfpreid geworden ; mogelijk behooren deze 
duiven niet eens oorfpronkelijk tot onze Gewesten, want vele twijfelingen, zouden 
ten dezen aanzien kunnen oprijzen , dat zij althans van onze Wilde Duiven niet 
afHammen, eene aanmerkelijke bijzonderheid, te weeten: het groot verfchil in het 
getal der Staartpennen, deze alleen reeds, veroorlooft ons niet om de Wilde 
Duiven der Paauweftaarten gelijk te Hellen, deze laatfte zijn voorzien van een ver- 
bazend getal, de meeste zoo in- als uitlandfche Duiven bezitten niet boven een 
douzijn Pennen in de Staart, ondertusfchen hebben Paauw -Duiven, veel meer, en 
wel tot dertig toe , en de door de liefhebberen het meest gezochtfte , hebben twee 
a vier- en -dertig Staartpennen, welke laatste echter zeer zeldzaam voorkomen. 
