ASCENTOR ALPINUS 
SYL VIA ALPINA. 
D E 
De middelmatige Alpifche gebergtens , welke van boomen ontbloot zijn , verftrekken 
tot gewoon verblijf dezer Vogelen, zeldzaam is het, en dan nog maar alleen in den zo- 
mer , dat dezelve de hoogde toppen der Bosfchen naderen , wanneer het in de hooge 
Alpen begint te fn eeuwen verkiezen zij de lagere verhevenheden van deze Bergkeeten, 
en bij ftrenge koude daalen zij neder in de Valijen, en bezoeken aldaar zelfs de Dorpen. 
De oorden welke deze Vogels bij voorkeur verkiezen, zijn de rotsachtige en kruidrijke 
gebergtens daar de kudden wijden daar is het dat zij zich gewoonlijk ophouden , zittende 
op de ongelijke en hoekachtige gedeeltens der rotzen, zelden op takken van boomen, 
fomtijds op de daken der hutten ; hunne hoedanighedens en gewoontens hebben veel 
overeenkomst, met die van den Kwikftaart, hun geluid of lokftem gelijkt veel naar dat 
van dien Vogel. 
B E S C H R IJ VING. 
De lengte van deze Vogel is zes duim, de Bek is regt, lang, en aan de zijden inge- 
trokken, de Bovenfnavel donker bruin * met een gele rand, de Onderfna vel is geelachtig 
orangekleurig en donker bruin aan den punt, de Oogkringen zijn geel, de Kop en de 
Hals zijn witachtig grijs, de Rug aschgraauW, met roestkleurige vlekken, de Staart- 
veren zijn donker bruin, met olijf-grijze tanden, de Vleugels grijs bruin, met twee 
fmalle dwarsftrepen , die wit zijn, de Keel is ook wit, met donker bruine vlekjes, de 
Buik is ligt grijs, met donker grijze vlekjes, die dezelve golfswijze bedekken. 
Het Wijfje verfchilt van het Mannetje niet anders, dan daarin, dat het bleeker van 
kleur is , ook zijn de vlekjes op de Keel , niet zoo merkbaar bij hetzelve , dan bij het Mannetje 
Hhhhh 2 AAN- 
