EMBERIZA MILIARIA; 
DE 
GRAAUWE GERST. 
^Lan vele Oorden vindt men het gedacht der Vogelen, hetwelk door den 
beroemden Natuurkundigen Linn^eus den naam van Emberïza ontvangen heeft. 
Evenwel is het opmerkelijk dat, hoezeer deze Vogelenfoort algemeen bekend is, 
zoo wel in de gematigde als warme Luchtd reken , hetzelve echter hoofdzakelijk 
zich ophoudt aan Oorden, welke door Boschrijkheid en Graangewas, of een van 
deze twee, zich onderfcheiden; terwijl in bergachtige Landen en aan rotsachtige 
plaatfen zij zich zeldzaam laat vinden. De rede hiervan valt terftond onder het oog, 
wanneer men opmerkt dat deze Vogelen zich voornamelijk voeden met drooge 
Granen of Zaden, en ook niet ongaarne Infekten tot hunne fpijze nuttigen, al 
hetwelk zij te vergeefs op de kale of met fneeuw bedekte bergtoppen , op dorre 
zandhopen en onvruchtbare rotzen en klippen zouden zoeken. Bosfchen en Tuinen 
zijn dus het geliefkoosdst verblijf van dit gedacht, hier bouwen zij zich woningen in 
de takken der Bomen, terwijl zowel het Planten- als Dierenrijk hun het dagelijksch 
voedfel aanbiedt. 
B E S C H R IJ V I N G. 
* 
De Vogel, welke wij hier onze Lezers voordellen, is dat bijzondere foort van 
Emberïzas , hetwelk door L i n n je u s Emberha miliaria genoemd wordt. Buffon 
noemt dezen Vogel Proijer , dat is, de Rover , misfehien omdat hij zoowel Infekten 
als Granen verÜindt: deze naam echter komt ons voor niet zoo gepast te zijn dan 
de duitfche der Grauammer (Bechftein) waarom wij dan ook liever het voorwerp 
onzer befchouwing met den naam van Graauw -gerst benoemen, als waartoe ons 
de kleur der vederen alle aanleiding geeft. 
Deze Graauw-gerst, beide mannetje en wijfje, (want hoezeer het wijfje veel 
kleiner is dan het mannetje, zoo verfchilt zij echter niet van hetzelve in 
S s s s s i 
ve- 
