474 GALLUS DOMESTICUS, GEWOON HUISHOEN. MAN en WIJF, op HAAN en HEN. 
ondoenlijk is iets daarvan met eenige zekerheid të kunnén bepalen; wij hebben tot de 
afbeelding genomen van den Haan, een der fraaifte zoogenaamde Engelfche Hanen 
met een’ kuif, en voor de Hen eene, alhoewel geene groote fooït, die toch 
echter van kleur niet onaanzienlijk is. 
Er beftaan onder de Hoenders, even als bij andere Vogels ,' zekere hoofd- 
geflachten, die niet verbasteren, mits dezelve ook niet met andere foor ten 
vermengd worden; als daar zijn de zoogenaamde Goud- en Zilverlakenfche, de 
zwarte Toren , de Koekoeksveren , de Schagerkippen , dat zeer goede Eijeren- 
legfters zijn, en nog eenige anderen, maar al deze foorten verbasteren onder- 
ling, en vandaar die verfcheidenheid in kleuren en grootte; maar olfchoon deze 
verbastering plaats vindt, is en blijft de eene foort zoowel als de andere gezellige 
en nuttige Huisvogeleri. 
De c Haan is aanmerkenswaardig om zijne trotschheid, moedigheid, ftatigheid, 
wakkerheid, om de zorg voor zijne Hennen en om zijne forfche ftem bij het 
kraaijen; hij doet dit op denzelfden harden toon, als hij bij het vechten met eenea. 
anderen Haan, de - overwinning behaald heefteen des morgens bij het aanbreken 
van den dageraad ; maar verandert dezelve als hij zijne Hennen bijeen roept, 
om het voedlel te nemen, dat men hun voorwerpt, en verzacht dezelve nog 
weder bij andere gelegenheden ; het is ook bijzonder , dat hij alle drie uren 
kraait, vooral des nachts, hij doet dit te twaalf, te drie en te zes ure, doet 
hij dit des nachts op een ander uur, dan zal dit dikwijls verandering van weder' 
voorfpellen, of er gebeurd in het hok iets buitengewoons. 
De kop van den Haan is verfierd met eenen dikken vleeschachtigen kam , hoog 
rood van kleur, fomtijds ook met eene ïraaije kuif van vederen, onder zijnen 
bek hangen twee ook vleeschachtige lellen, die insgelijks hoog rood van kleur 
zijn; zijnen (taart draagt hij opwaarts, beftaande uit veertien pennen, waarvan 
èr twee buitengewoon lang zijn , en boogswijze achterover (taan; zijne pooten 
zijn gewapend met groote fporen. Als men eenen goeden Haan wil verkiezen, 
moet men vooral acht geven dat .hij eene goede houding heeft; den kop 
hoog houdt, een goed uiczigt, eene harde en forfche (tem, eenen korten 
maar groven bek , een goeden kam en hoog rood van kleur , de lellen onder den 
bek dik en van dezelfde kleur als de kam, de borst breed, goede vlerken, de 
kleur der vederen helder, de dijen goed gefpierd, de pooten dik, van achteren 
met grove fporen gewapend, de vingers met goede nagels, die een weinig ge- 
bogen maar fcherp zijn; hij moet ook oppasfen en zorgen voor zijne EI ennen, 
haar bij het voedfel roepen , in den ochtend met haar te zamen uitgaan , en 
dezelve weder des avonds ter rust, bijeen vergaderen. 
De Elen heeft even als de Haan eenen kam en fomtijds ook eene kuif op den 
kop , en twee lellen onder den bek, maar zij zijn niet zoo groot en zoo rood als bij 
den Haan; de vederen zijn niet zoo kleurig? de ftaart heeft geene lange boogs- 
wijze vederen, maar ftaat wel overeind; de beste Hennen zijn die, welke er het 
r obuste uitzien, een grooten kop hebben, heldere oogen , blaauwachtige pooten, 
goed krabben, kakelen bij het Eijeren leggen, en roepen op die wijze als de Haan; 
zij moeten niet fchuvf noch twistachtig zijn, en zich onderling goed kunnen 
verdragen, het zijn anders veeltijds geene goede Eijerenlegfters , en vreten daarbij 
dan nog dikwijls de Eijeren op. 
- ,*> * *•■*>■' <■* 
• • • * . ' ' ‘ . . ; r; ) r ... j 7 ■- * A '-’ 
AA N T E E K E NI N G E N. 
Van al het gevogelte zijn er geene die zoo gemakkelijk te voeden zijn als de 
Hoen* 
