ANAS OLOR, de TAMME, of KNOBBELZWAAN. 493 
de Zwaan menigvuldig hier en daar in ons Vaderland voortgeteeld wordt , ook zijn de 
pennen harer vleugelen algemeen bekend en geacht. 
De Tamme of Knobbelzwaan , onthoudt zich in haren wilden ftaat op de groote zeeën 
langs de oostelijke kusten van Europa , en is federt vele jaren aan de verkeering onder de 
menfchen gewoon» zoodat zij als onder ons huisgevogelte behoorende kan gerekend 
worden. In ons Vaderland is zij zeer gemeen, zoowel op de publieke wateren, als op 
binnen-vijvers ; zij leggen meer Eijeren dan de andere foort, dikwijls zeven of acht, 
lichtgroen van kleur, met eene witachtige zelfftandigheid overtogen? of ook wel zonder 
dezelve; zij maken haar nest aan de kanten van het water in het riet? en broeden bijna 
twee maanden ; zij voeden zich even als de andere foort met planten en infekten , en vreten 
ook gaarne brood. 
AANTEEKENINGEN. 
Men vindt bij de ouden vele dieren aangeteekend wegens derzelver welluidend gezang. 
Zij fpreken van Krekels, van Patrijzen, en van meer andere dierfoorten , als met eene 
bevallig klinkende ftem begaafd , die daarentegen onze ooren flechts met 
een onbehagelijk geluid? of met een ordeloos gegons vermoeijen, ja wat meer is, die 
zelfs voor ons geheel zwijgen. De latere ontdekkingen desaangaande, heeft men in dit 
geval altijd voor beüisfend gehouden , en daardoor alles op de lijst der fprookjes gefchre- 
ven, wat door dezelve niet bewaarheid werd. Alleen heeft men lang in twijfel gedaan , 
waartoe men ? hetgeen de Ouden van de Zwaan beweerden , zoude rangfchikken. Van 
deze Vogels toch werd verhaald , dat zij, bijzonder bij hun derven, een treurig gezang deden 
hooren, hetwelk ieder tot medelijden met hunnen toedand opwekte. Wat er van de 
zaak zij, fchijnt bijna tot heden nog onbedist, omdat men onder de verdedigers, zoowel 
als onder de bedrijders, van dezelve, zoovele aanzienlijke Geleerden kan opnoemen. 
Aristoteles, chrysjppus , PHiLosTATES, cicero en vele anderen, waren er verre af? om 
het gezang der Zwanen als een verdichtfel te befchouwen , gelijk hier en daar uit de wer- 
ken van ieder dezer mannen te zien is. Plinius , athenaeus en aelianus integendeel , 
oordeelden dat alle verzekeringen hieromtrent, geen geloof verdienden , en plaatfen den 
Zwanenzang in de groote rij der fabelen , die alleen door derzelver menigvuldig gebruik , 
gezag hadden bekomen; en waarlijk vele Dichters van verfchillende tijden en volken, 
hebben , na callimachus en mosschus , van het gezang der Zwanen , in hunne figuurlijke 
taal gebruik gemaakt, ook zelfs bij de onzen zijn hiervan voorbeelden voorhanden; 
onder vele herinnere men zich flechts den aanvang van het dichtftuk? getiteld: De 
lof der Welfprekendheid? door den Hooggeleerden Heer a. simons vervaardigd. 
Verhef u hoven leed en zing uw laatjie lied , 
Gelijk de vee ge Zwaan , gedoken in het riet , 
Met omgekeerden hals en ongewasfchen veeren 
Doet op haar 9 tooverzang de Jlroomen wederkeeren , enz. 
Kkkkkk 
De 
