192 
Antonii Bertolonii 
tectum jam a quatuor seculis perdurabat, itemque exem- 
plo librorum Numae Pompilii, quos Cn. Terentius Scri- 
ba, dum praedium suum in Janiculo effoderet, intra 
arcam sepulcralem Regis reperit, ubi a quingentis, et 
triginta quinque annis latebant, cumque essent, qui mi- 
rarentur tamdiu perdurasse , Hemina observabat esse li- 
bros cedratos , suapte natura aeternos (1) , ex quo ada- 
gium natum est , libros ornni numero absolutos , et me- 
moria aeterna dignos esse cedro dignos. Quoad libros 
autem Numae errorem Galesii nostri juvat emendare , 
qui putavit non esse e Cedro, sed e Citro Medica (2), 
quae arbor, regnante Numa, Romanis nondum innotue- 
rat. Nam Theophrastus , qui historiam suam plantarum 
scripserat post Alexandri magni mortem , primus omnium 
tradidit , Mediam ferre arborem , a qua Malum Medicum 
obtinetur, neque adhue in Graeciam transiisse (3), ideo 
multo minus Romam pervenire potuerat , et quamvis 
Virgilius loquatur de fructu Mali Medicae, 
Media fert tristes succos tardumque saporem 
Felicis Mali , quo non praestantius ullurn (4) 
non loquitur de arbore , quae aetate Plinii nondum erat 
in Italia, ut ipsemet Plinius declarat (5). Tentavere gen- 
tes trasferire ad se se propter remedii praestantiam ficti- 
libus in vasis , sed nisi apud Medos , et in Perside 
nasci noluit. Palladius primus Geoponicorum nostrorum 
est , qui de ea pertractavit veluti de pianta , quae Nea- 
poli in fundis suis colebatur, et quae colebatur etiam 
in Sardinia (6). 
Sed redeamus ad Plinium. Is dicit: Et majoris cedri duo 
(t) Plin. Nat. hht. lib. 13. cap. 6. p. 336, 340., et lib. 16. cap. 40. 
jj. 413. 
(2) Galles. Traité du Citrm. p. 203. 
(3) Theophr. Hht. pi. lib. 4. cap. 4. p. 322. 
(4) Virg. Georg, lib. 2. v. 126. 127. 
(6) Plin. Nat. hist. lib. 12. cap. 3. p. 314. 
(6) Pallad. De re rust. lib. 4. Martius edit. Pombae p. 264. 
