194 
Antonii Bertolonii 
Erit forte, qui petat, num Pinus Cedrus L. ad Syriam 
tantum pertineat? Plinius ait : Cedrus in Creta, Africa, 
Syria laudatissima (1) ; sed Bellonius asseverat, Cedrum 
magnam nusquam in Creta nasci , quod ejus loci mon- 
tium culmina, convalles, et quas habet insula sylvas 
diligentissime lustraverit, neque repererit (2). Putandum 
non est, Bellonium Cedrum Libani non cognovisse, nam 
viderat in Libano, et ipsemet figuram ejus ab arbore 
desumpsit, deditque in opere suo (3). Dubium mihi tan- 
tum superest de Cedris Tauri , et Amani , quas idem 
Bellonius indicat, narratque se locis humentibus obser- 
vasse , et resina adeo tenaci scatentes , ut manus , et 
vestimenta sua hoc glutine infecta nisi oleo calente li- 
berare potuerit. Equidem vocat Cedro Libani similes , 
non easdem (4). Atqui Cedrus Libani in rnontibus edi- 
tissimis siccis , non in humentibus reperitur , nullusque 
auctor de glutine ejus adeo tenaci , et copioso loquutus 
est, Quare suspicor Cedros illas ad aliam pini speciern 
pertinere. Forte etiam Pinus sibirica 9 quam Pallas ob- 
servavit in Vorknoi-Fagilskoi Sibiriae, et retuli t ad Pi- 
num Cedrum 9 reapse ad eam non pertinet , cum dicat 
se reperisse in palustribus aqua abundantibus , et vidisse 
arbores parvae molis fructibus onustas (5), quae res Pi- 
no Cedro L. propriae omnino non sunt. 
Plinius meminit quoque de Cedro plurima in Atlante (6) , 
cujus Cedri testem affert templum Apollinis Uticae re- 
pertum, in quo tectum e trabibus Cedri Numidicae jam 
ab annis mille centum , et octogintaocto persistebat. Prae- 
terea narrat , feminas Romanas in viros regessisse mensa- 
rum Numidicarum insaniam contra margaritas suas. Quin 
( 1 ) Plin. Nat. hist. lib. 16 . cap. 39 . p. 411 . 
( 2 ) Bellon. De arò. conif. p. 6 . versa. 
( 3 ) Bellori. I. c. p. 6 . versa. 
( 4 ) Bellori. I. c. 
( 5 ) Pallas. Voyag. traduits par Gauthier de la Peyrouse. Paris 1788 - 1793 . 
torri. 2 . p. 252 . 253 . 
( 6 ) Plin. Nat. kist. lib. 16 . cap. 40 . p. 414 . 
