8 S. GAROVAGLIO, 
tandem in frustula ramosa solutis; ascis obovato-clavatis , creberrimis, octosporis; 
sporis ellipticis, 0, mm 0071 ad 0,“ ra 0099 longis, 0, mm 0028 ad 0, mm 0042 latis, bilocularibus, 
loculis conicis, altero breviore et crassiore. 
Icon. Tab. nostra I, f. 4. Exs. 
Descriptio. — Thallus genuinus, qui bypopbloeodes est et tenuissimus, exterius 
in cortice maculas agit variae magnitudinis et figurae, hypothallo nigricante limita- 
tas, quarum ergo cortex tamquam mappa geographica delineatus apparet. Macularum 
pleraeque laeves snnt, eontinuae, non omni nitore expertes, coloreque inficinntur ci- 
nereo, rufidulo ve] badio. Hypothallus evidens, ater. 
Apothecia (A) Constant e pluribus nucleis, 1-12, verrucaeformibus, inter se coa- 
litis, proinde composita sunt. Ex intimo cortice, ubi originerà habent, haec apothecia 
sub forma parvi orbiculi pedetentim foras protruduntur , donec omnino superfìcialia 
fiunt. Exterius plerumque opaca extaut, rarius dilucida. Substantia mollia sunt, colo- 
remque ducunt vix non semper fuscum. Caeterum figuram circularem, qua gaudent 
ab initio, progressu temporis sat saepe amittunt, et multimode deformantur. 
Epithecium (A h) haud admodum crassum, subcartilagineum , duriusculum, fusco- 
nigricans , supra ostiola nucleorum omnium, quibus constat commune apothecium , 
straguli ad instar sine intermissione decurrit, ab inferiori sua parte propagines ple- 
rumque agens, quae inter nucleum et nucleum plus minus protenduntur. 
Tunica (Aò) cum hypothecio confusa, celluloso-gelatinosa, luteola, ut plurimum 
unumquemque nucleum seorsim circumambiens, rarius obsoleta. 
Nuclei (Ac) in quo vis orbiculo plures, h. e. 2-12 coaliti, verrucaeformes, subtus 
depressi, in collum vel ostiolum superne producti, hyalini. Gelatina hymenia adeo 
fugax, ut nuclei plerique de more vacui inveniantur. Paraphyses distinctae, liberae, 
flexuosae, tandem in frustula ramosa solutae. 
Asci (B) crebri, tenues, pellucidi, elongato-clavati, obovative, in medio dilatati, 
ad basim in brevem pedunculum attenuati, octospori. 
Sporae (C) in duplicem triplamve seriem turbato ordine intra ascos distributae, 
incolores vel dilute coloratae, ellipticae, biloculares (quadriloculares in hac specie nun- 
quam mihi obviae) , loculis nonnihil diffractis, obtuse conicis, altero breviore et cras- 
siore. Singularum longitudo 0, mm 0071 ad 0, mm 0099, latitudo 0, mn, 0028 ad 0, mm 0042. 
Hab. In Provincia Comensi multosjam ante annos (1840) ad Fraxinum Ornum 
ipse reperi, ibique iterum recentiori aevo cl. Anzius legit. Ex Etruria a. 1846 misit 
cl. Eques Vincentius Eicasoli. In agro Veronensi et Vicentino magna copia legerunt 
cl. Massalongus et Beltramini. 
ADNOTATIO. 
Cum prima vice nitidulam hanc piantana circa Pagum Trevano in Provincia Comensi legissem, externa facie 
deceptus inepte eam prò forma Arthoniae Swarzianae habui, inherbarium retuli, cumque amicis communicatus sum. 
Qculatissimus autem Massalongus penitiorem ipsius structuram investigans, in peculiari plurimorum nucleorum co- 
haerentia notam mire genericam invenisse ratus , genus Tomasellia in Diario Ratisb. p. a. 1856 instituit, suaque 
ratione definivit. Quod vero genus ad mentem sagacissimi Nylanderi ( cujus sententiae et nos libenter adsentimur) 
proprio marte nequit consistere, quandoquidem a Melanotlieca Fee antiquioris juris nullo certo criterio discriminetur. 
