OCTONA LICHENA GENERA, ECC. 
17 
nia cohaerentium, prouti in gymnocarpeis esse solet. Tumentes paraphysium apices 
in superficie disci peculiare efficiunt stragulum nigrum, cui Korberus epithecii nomen 
dedit. Nigram quoque sese praebet massae sporigerae pars basilaris, quae protinus 
hypothallo insidet, h. e. hypothecium Korberi. A quo hypothecio excurrunt ramuli 
nonnulli ejusdem coloris, qui sursum protenti multipliciter se spargunt, et superficiale 
illud stragulum intrant, massam ascigeram in plures loculos, s. pseudo-nucleos inae- 
quales partientes ac dividentes. Qua propter istud apothecium sub sectione verticali 
ad lentem visum non simplex, quale revera est, sed quasi e pluribus nucleis com- 
positum apparet. 
Asci (B) infrequentes, obovato-clavati, elongati vel breves, in apice dilatati, evi- 
denter marginati, paraphysium contextu inclusi, persistentes, octospori. 
Sporae (C) in duplicem, triplamve irregularem seriem intra ascos distributae, 
ovoideae, vel-lato ellipticae, in utroque capite obtusae, byalinae, episporio crassiu- 
sculo instructae, uniloculares, mediocres, s. 0, mm 0171 ad 0, miD 0185 longae, 0, mm 0071 latae. 
Hab. Mosigia gibbosa crescit ad rupes madidas in alpinis et subalpinis per totam 
fere Europam. In Sudetis Germaniae detexit cl. Mosig., in Helvetia Schaererus, in 
alpibus Vallis Tellinae ipse ego j am anno 1840, in Vogesis Mougeot. Non ubique ta- 
men fructifera. 
ADNOTATIO. 
Structura adeo singulari gaudet Mosigia, ut non modo de ejus loco in systemate, verum etiarn dubitare fas sit, 
num ipsa speciem sui juris constituat vel potius excepticii quid flocei faciendum. Nos, donec meliora edoceamur, Mo- 
sigiam prò lichene autonomo accipimus, cujus sedem inter licbenes discocarpeos satis aperte designatam putamus, 
tum omnium partium in nucleo conjunctione, cum peculiari paraphysium structura et dispositione. 
S 
