DEI SOCJ 
5 
Tu sei lo mio maestro e il mio autore 
Tu sei solo colui da cui io tolsi 
Lo bello stile ehe m’ha fatto ouore. 
Dante, Inf. c. I. 
EXAMETRX. 
0 tu formosa formosior orta parente, 
Quae linguas inter, potuit quas gignere sermo 
Corruptus latii, major! laude renides, 
Tu cuinam dulces veneres, cui robora debes? 
Dantes qui primus lingua fuit usus equestri 
Nobiliore aliis, genuit quos itala tellus, 
Uni accepta refert Magno sua cuncta Maroni. 
Heu cur nostra recens ingrato corde juventus 
Audet uti vita functam contemnere. Matrem! 
Si non ore, suis vivit sat Ilorida scriptis, 
Quae non ulla quidem poterit superare vetustas, 
Sculpta ubi Romanae Mrjestas cernitur urbis 
Quae cum jure suam dedit orbi ediscere linguam, 
Foecundam prolis vel in ipsa morte parentem. 
Non ita senserunt illi, queis jure superbit, 
Itala terra viri, fama super aethera noti, 
Inclyta qui decimi non interitura Leonis 
Occiduis nunquam mandarunt saecula chartis. 
Hi vigili cura assueti pallescere libris, 
Aurea sermonis latii quos protulit aetas, 
Hoc semper memori volventes mente tenebant: 
Ramus ut e trunco praebente alimenta revulsus 
Languet et emoritur, sic itala lingua parente 
Cernitur abscissa ingenuas amittere formas, 
Et ruere in pejus, constanti ut proditur usu. 
0 Mons Regalis, nomen tibi grande decusque 
Si gessisse datum, si saepius alma Panormus 
Progeniem latii lingua tibi mittit alendam, 
