6 
ALCUNE POESIE 
f 
Sermoni hoc debes, qui floruit usque, latino. 
Murena italicis veniens accitus ab oris, 
Quae tam nobilibus creverunt postea plantis, 
Primaeras fixit radices, Auspice Testa, 
Qui Praesul verbis et scriptis subdidit acres 
Ingeniis stimulos, doctosque eduxit alumnos. 
Sic nostra Urbs, nitidis cingens sua tempora sertis, 
Nomine athenarum meruit tunc jure vocari. 
Umbrae nunc etiam hie magnae volitare videntur 
Yatum, Regalis quos Mons banc misit in aulam, 
Praesulis illius formosius ornamentum: 
Nasceus, vestri decus olim insigne lycei, 
Ille et Sicelidis quatuor quae tempora Musae 
Aemulus in latiam potuit vertisse Camenam, 
Carusus latio nulli sermone secundus, 
Castilia baud impar puri modulamine cantus, 
Pizzutus vestras qui mulsit callidus aures, 
Linguae utriusque simul sermones doctus et acri 
Ingenio praestans, qui flebilis occidit Urbi; 
Post hos De Carolus, quern luxit docta Panormus 
Ante diem rapturn latiis Graecisque camenis, 
Atque alii cunctos quos edens longior essem. 
Vos precor o clari socii, ne forte putetis 
Ferre meae patriae tumido me pectore laudes. 
Haud mens ista mihi; solum me publica movit 
Utilitas, semel ut Sapiens Sicana juventus, 
Si verum decus affectat, contemnere cesset 
Sermonem, claros italos qui reddidit unus. 
Haec tandem discat, praestantem carpere laudem 
Italico sermone illos modo posse, latina 
Qui soliti a teneris atque exemplaria graeca 
Nocturna versare manu, versare diurna. 
Prof. Can. Joseph Vaglica. 
