Isagoge in Rem Herbariam. 23 
Scribonii Largi & fcriptorum cie Medicina veterinaria verfionibus. a Cum Pa!ll “] o 
fufceptis liberis uxorem extuliftet , abdicata medendi arte Sacerdotium in (<v ' 
templo Deipara: Virginis Lutetia: Pariliorum Poncherii antiftitis liberalira- tc 
te promeruit, totumque id otium optimis litteris ut fortunis auctum decebat, tc 
impendit : non ignobili quidem gloriae proventu cum eruditionis auctoritate cc 
Btidteo proximus effiet , & Latini fermonis nitida puritate fuperior habere- cf 
tur , ut praeclare indicat Diolcorides in Latinum e Graeco emendate tra- ‘ c 
d udius. c<r 
Editio prima Operum Diofcoridis a Ruellio Latina civitate donati, pro- 
diit Parihis ex officina Henrici Stephani,e regione Schola: Decretorum anno 
1 y 1 6. VI Ih Kal. Maias. Quo pariter anno Diolcorides ex verfione Hermo- 
lai Barbari Venedis excufus elt Kal. Februarii in Gregoriorum fratrum offici- 
na, Quapropter non video cur Barbarus Diofcoridis primus interpres exi- 
(timetur , nih dicatur eius opus poft humum Aloifii & Francifci Barbari, ac 
joannis Bartholomaei. Aftenfis cura 23. annis poft Hermolai obitum impref- 
fum fuiffie. Verum haec ad Ruellium nihil attinent, tunc enim Hermolai ver- 
fionem , neque codices manufcriptos in manibus habebat, L Nihil a:que me <cb Ruell-i» 
torfit , inquit Ruellius, quam veterum, manuque exaratorum exemplarium ad^nm, 
inopia ( illud enim tantum naftus fum quod Bibliopola: typis excufum cir- «■Diformm. 
cumferunt ) in quo permulta manifeftiffime depravata ex varia a udorum le- <c 
Ctione & praefertim in libris venenorum , ex vetuftifiimo Pauli vEgineta: Cf 
codice ad priftinam finceritatem reftituimus. 
c Ad Marcellum Vergilium Florentinum qui poft Ruel- «marceutts 
I lum hanc medicinae partem illuftrare aggreflus eft , accedamus. Quamvis “^Fufch^uL 
vero ille non magnam admodum herbarum notitiam habui ffie videatur, ut qui <c 
profeffione medicus non fuerir,eoque tempore quo denliffimis tenebris Res cc 
Herbaria obducta jacuit,fua ediderir,tamen quia complura obfcura ac depra- tc 
vata Diofcoridis loca enucleavit , &£ priftino nitori reftituit , debet vel hoc c ' 
faltem nomine illius ftudium & conatus nobis probari : cum nihil a:que ad ‘ c 
re£te intelligendum Diofcoridem, aliofque auctores conducat , ac exempla- 
r-ium integritas & puritas. Quod vero nonnunqnam a verbis Dioicoridis pau- 
Ib longius receffierit , nec eorum legitimum ac genuinum fenfum aflecutus tc 
fuerit , id illi vitium cum caeceris interpretibus commune eft , utpote qui C€ 
non raro Plinii magis quam Diofcoridis fenfum exprimere ac fequi ftudue- 
rint. Quod vero nonnulli Marcellum Diofcoridis interpretem plane gram-* f 
maticum effie judicant, non magnopere reprehendo. d Morborum tamen at- 
que humani corporis vitiorum genus omne , quorum fubinde meminit Diof- st 
corides, diligentiffime explicat. Commentarii ftepe nimis prolixi funt , cum ec 
in lingulis fere capitibus novas praefationes vrafippoi attexant. Quod ad sc 
ipfartim ftirpium notitiam & vulgaria nomina pertinet , nihil fere in his 46 
commentariis addifeet leCtor» Quod vero ad Linguam Graecam , au 6t orum 4f 
teftimonia, variarum rerum cognitionem, Diofcoridis intelleCtum & variam cc 
exemplarium lectionem utiliffimi funt. € Habuimus enim inquit, Marcellus, ‘ c e hl 
antiquilTimum codicem Longobardis litteris feriptum^antiquitatis egregium 
