RoBtRTtrs. 
JoUBERTUS. 
AuERI E tus. 
Pitiores eximii. 
Quid generis 
«omine inteilsgi 
debear , apud 
Herbarios. 
Quid fpecfei 
uomiae. 
Etymologia no- 
minum Planta- 
50 Institutiones Rei Herbarii. 
tur in PinacothecaLudovici Magni. Nihil pulchrius aut jucundius hoc Horta, 
qui non erucas aut bruchos, non inaequales autumnos, faeviffimas hiemes, ar- 
dentefque foles pertimefcit. Tantum opus inchoavit N icot a.us Ro- 
be r t u s Bidentis, Pictor eximius, judu Gaftonis Principis. Huic nunc in- 
cumbit Jo annes Joubertus Pidtavienfis , Roberto non inferior 
ejufque difcipulusdigniffimus Claudius Aubrietus Catalaunen- 
fis Campanus, qui in pingendis elegantioribus plantis, avibus, &C quadrupedi- 
bus , indultriam omnem Si diligentiam adhibent , mandato Ludovici Magni, 
fub cujus prcefidio difciplinae & artes dulce degunt otium, pacis bellique tem- 
poribus, quibus tot tantifque viris Academicis egregium large liberalicerque 
decernit ftipendium optimus Princeps , ut Hiftoriam naturalem, Phificam & 
Mathematicas difciplinas promoveant, Pi£turamque,ScuIpturam, Architectu- 
ram , Rem Nummariam , carterafque bonas artes ad abfolutionem perducant. 
His progreffibus mire adolevit Res Herbaria ab Hippocratis aevo ad noftra 
tempora ; nec quicquam ei de e de videtur praeter accuratam generum condi tu- 
rionem: accuratam dicam, non qualemcumquejdebet enim eorum character e 
genuino fonte derivari. Ut clarius intelligatur qualis ede debeat generis ac- 
ceptio apud Herbarios , notandum cd fimiles plantas a diffimilibus feparan- 
das Sc cum limilibus velut in fafciculos ede colligendas. Similitudo illa peti 
debet a propria partium drudtura ; non vero a remotis illis (ignis, qua: ratione 
locorum, tempedatum aut facultatum in plantis occurrunt. Eas igitur qua: fi- 
mi 1 i druCtura donantur, ad idem genus reducemus, feu quod idem ed, generis 
nomine aliud nihil inteiligemus praeter congeriem plantarum, quibus nota pro- 
pria, feu charaCter idem, apprime convenit. Quoniam autem plantae quae ejuf- 
dem generis fune , figno quodam lingulari inter fe differunt , fpecies ejufdem 
generis appellanda: funqqute praeter characterem generi propriurn,alia lingula- 
ri nota didinguuntur a caeteris ejufdem generis. Planta: v.g. omnes quibus- Ra- 
nunculi nomen convenit, non tantum a caeteris generibus didinguuntur nota 
propria omnibus Ranunculis communi ; fed a fe invicem lingulari quadam , 
fpeciebus lingulis hujus generis ita propria, ut nulli alteri ejufdem generis con- 
veniat. Infuper duo obfervanda funt circa characteres generum plancarum , 
eos fcilicet in omnibus fpeciebus ejufdem generis apprime fimiles ede debere; 
tiim & ienfibus obvios abfque Microfcopii auxilio. 
Deinde fi uniorem viam infidere cupiamus , conditura genera vocabulis 
nullatenus immutandis appellari debent ; Si quod Artis caput ed, unicum tan- 
tum vocabulum cum notione charadteris fic conjungi oportet, ut nullatenus 
adhibeatur ad diverfa plantarum genera fignificanda , fervatis quantum fieri 
poted traditis , melius quam acceptis nominibus. Verumtamen quoniam ma- 
gnum opus omnino & arduum ed. Rem Herbariam ad optatos eos exiens pro- 
vehere , multaque eam oh caufam immutanda, novaque plurima indituenda: 
quaecunque in hoc opere proponentur , eo animo proponam , ut do&iorura 
fententram de his facilius accipiam , quod lubentem gratumque fadurum me 
fpondeo , meaque emendabo ex eorum judicio. 
Nihil mihi videtur integrae reftitutioni Botanices magis adverfari quam ve- 
