1 s ag o g £ in Rem Herbariam. 51 
ais illa& intoleranda confuetudo , ne dicam cacoethes de natura plantarum 
judicandi ab etymologia. Qui primum nomina plantis impofuerunt , live in 
Gratciaiive in ^gypto 3 plerumque rationem folum habuerunt verum fingula- 
rium qua; plantis lic appellatis vix refpondebant , multo minus ceteris ejuf- 
dem generis» Nos vero attendere debemus ad ea qua: fpeciebus omnibus ap- 
prime conveniunt. Quid enim aliud eft conftituere genera plantarum, nili ex- 
plorare quid pluribus commune lit,iifque nomen idem impertiri,vatione com- 
munis illius ligni ? Sxpius autem pratftaret ut aperte loquamur, vim nominum 
in hac difciplina ignorare , vel ea tantum ufurpare quae nihil exfeiplis fignifi- 
cant, ut Soldanella , Strampnium , aliaque qua: in errorem inducere non pof- 
funt : prolato enim tali nomine, illico veniret in mentem, eo lignificari plan- 
tam cujus nota propria in ftru&ura quadam lingulari partium polita eft, cum 
fa:pe ulu veniat ut nomina plures excitent in nobis nodones ejufdem planta: , 
characteris nempe generici, tum & caulae propter quam eadem nomina olim 
impolita fuere, qus tamen caufa caeteris fpeciebus ut plurimum non convenit. 
Ranunculus v.g. ratione fui nominis lignificat plantam a Ranis,ut aiunt,ex- 
pstitam & in paludibus nafcentem : ratione vero nota: propriae plantam cuius 
charadter incerta propriarum partium ftrudtura verfatur. Nonne igitur fa- 
tius foret etymologiae-Ranunculi oblivifci,cum plurimae ejus fpecies in aridio- 
ribus locis nafcantur ? Leucoium vi fui nominis Violam albam lignificat; cum 
tamen longe plures occurrant Leucoii fpecies floribus luteis , aut purpureis. 
Angelica fauiva a funrmis viribus nomen habuit : an propterea Angelica: no- 
men denegandum eflet planta: delererfte, qua: eadem nota propria prorfus do- 
naretur ? Itaque a fola partium ftrudtura nomina plantarum peti debent, cum 
nulla tutiori ratione poffint diftingui. 
Generibus autem confiderate ftatutis , alius Rei Herbaria; cardo in eorum 
difpofitione confiftit,quaz fic inftitui debet, ut maxime conducat ad planiorem 
& breviorem plantarum cognitionem .Hacc facile obtinebitur li genera in non- 
nullas clalles ita diftribuantur, ut earum ope nomina plantarum extempore 8c 
fine praeceptore indicentur .Claffis autem nomine intelligitur congeries gene- 
rum , quibus nota quaedam communis adeo propria eft , ut ab omnibus aliis 
generibus plantatum prorfus differant. 
Naturalis ordo nunc poftulat ut initium faciamus a ratione infticuendorum 
generum , cujus praecepta jamdiu a doftiffimis viris tradita funt. Deficiente 
enim fatculo decimo fexto, cum in dies crefceret plantarum cognitio, & hinc 
confufa nominum multitudo valde augeretur, maximum illi lumen Arti Her- 
baris acceflurum fapienter judicarunt, li plantae huc ufque cognita: ex princi- 
piis quibufdam quali naturalibus ad certa genera reducerentur : nec eos fpes 
& eventus fefelliflent , nili Maecenate vel otio , caeterifque caruiflent ad hoc 
inftitutum neceftariis. 
Conradus Ges-nerus, Tigurinus, a vir ille publicum hornum ju- 
vandi adeo fiudiofus , totius Hiftoris naturalis parens ac veluti promptuarium, 
primusomnium veram aperuit viam ad plantarum cognitionem aflequendam, 
generum adjumento. b Natus eft Tiguri celebri & totius Helvetia: primaria 
tum tenebras fat- 
pius affert quam 
lucem Rei Her- 
batis. 
Quid claffis no- 
mine intelligi 
debeat apud Her- 
barios » 
GesneRus. 
a Corning. In- 
trod. m ^4 rt . 
Med. 
b Metchior 
dum» 
