Isagoge in Rem Herbariam. 5 ? 
eorum que propaginibus, utrobique vario ac multiplici contextu, ardius auc 
laxius inter fe conjundae veficulas in interftitiis fuis compledunturj quas am- 
plificari cogit alimentum in-carnem veluti Concrefcens. 
II. Plantas etiam abfque radicibus vivere non polle conflat. Namque/Cuf- Radicibus pfcm- 
cura, qua: plantarum vilior videtur, radicibus non defticuitur, quamdiu terrae tas . 0mnesdo ' 
inhaeret. His vero arefcentibus, capillamenta feu cauliculi Cufcutae tuberculis ‘ 
quibufdam afperisarde adhaerent plantis quas comprehendunt , d in meatus 
earum fefe infinuando , alimentum caetcris reficiendis inftitutum arripiunt: 
unde inter plantas parafiticas Cufcuta recenferi folet.Et revera quae radicibus 
carere exiftimatur, magno radicum apparatu inftruitur, ratione muneris ac- 
cedentium ad cirros,quorum ope Hederae rami abfcifla radice nutriuntur.Tu- 
bera terrae pariter, quae inter vegetabilia numerantur, pro radicibus capillares 
fibras obtinent e cortice rugofo erumpentes. 
IIS. Folia vero, flores, & frudus in pluribus plantis defidcrantur. Tubera Nonnullas foliis 
ipfa,pleraeque Fungi fpecies, foliis d caulibus carent. Filici, Capillo Veneris, t ^j floilbusdellw ’ 
Polypodio, Linguae Cervinae, Mufco & cteteris id genus plantis, flores dene- 
gavit natura. Semina lingulis inelle naturali quodam judicio adducimur ad omnes probabi. 
credendumf quamvis fruftra explorentur in pluribus Mufci d Fungi fpecie- iltct femin * c,b “ 
bus, tum & herbis in fundo maris nafcentibus. 
Caeterum plantarum partes tantum inter fe commercium habent , ut alite 
aliarum causa a natura inftiturae videantur. Radices ab ipfa tellure alimentum 
acceptum & elaboratum in caules tranfmittunt, ut foliorum nutritioni aptius 
evadat. Folia fubadum floribus fubminiftrant: flores funt veluti vifcera quae- 
dam ad frudus incrementum comparata jfrudufque ad feminum nutritionem 
conftituti. Haec denique (pedari debent tanquam ova quaedam qua: lingulas 
planta partes compendiario delineatas continent:nec revera ovum ovo limi- 
lius, quam femen cujufque plantae ovis volatilium d infedorumfidque Empe- 
docles bene retulit fuo carmine: 
tinere. 
OuV&j S* UBTOKti 1 uiKpd' hvoptu TrpeSrev \\ctinc 0 Mft.deGencr. 
Ut autem generum notas ex ftrudura partium ex quibus planta componun- llb ' c ° 
tur, facilius eruamus, tria hic exploranda funt, i. Utrum affinitas illa feu fi~ 
militudoquae requiritur inter fpecies ejufde generis, in quinque partibus jam 
recenfitis exigi debeat, an vero in tribus, duabus, aut unica ex his/’ a Utrum 
in lingulis generibus earumdem partium Iit habenda ratio, an vero his vel aliis 
ad arbitrium uti liceat? 3 An affinitas illa praecife peti debeat a partium ftru- 
dura, an ab earum affedionibus, quales funt color, odor, litus, catteraeque? 
Haec ut clariora fiant, ad combinandi artem recurrendum eft: partes fcilicet 
plantarum ita invicem fingillatim conjungendae, ut demum ilis fe ligantur, ex 
quibus charaderes generum ad perfpicuicatem magis facientes, d ad ufum 
magis accommodati conftitui poliunt. 
Inutile plane foret quinque plantarum partes ad hoc opus revocare, cum Nota: propria: 
fieri nequeat utplures fpecies ejufdem generis occurrant, quarum radices, fo- 
lia, caules, flores , feminaque limilia iint. Tantum abeft ut hac arte genera earum panibus 
firmarentur, quin potius ftabilita deftmerentur,d quaelibet fpecies genus fili- de F*nn nequeunt 
