4 
POES IE 
imm ee&estom 
sublimes animae coelestia teinpla 
Sidereasque colunt sedes, mundoque fruuntur. 
Nemesiani Eel. I. 
Luce hac, qua Gharites sibi debita munera poscunt, 
Qua fuit haud nobis altera splendidior, 
Quaenam urbs, quod natale solum, quae vallis, et arvum. 
Qui mons, quique amnis carmine dignus erit? 
Sed montana decus fastigia celsa merentur, 
Virtutum auctores quae tetigere Deos; 
Nulla ubi laus illis, quae patrant facta scelesti, 
Frondibus ornati tempora sanguineis; 
Harmoniae exsortes quae, cinctae ac vestibus atris, 
Lugubre ubi carmen non sonat Eumenidum; 
Invidia unde ferox, ac jurgia longius absunt, 
Sive Erycis lubeat per juga ferre pedem, 
Sive per Heraeos colles, ubi Gypridis horti, 
Quae fundit tenera florea serta manu. 
Exanimis at rebus erit qui carminis usus, 
Qui colli sensus, graminibusque subest ? 
Vita igitur functos socios, jam vertitur annus, 
Musa canat, Sopbiae munere conspicuos. 
Laus grata est Superis; cupidas haec allicit umbras, 
Saucium uti cervum vena perennis aquae. 
Te, Salve o, primum celebret dulcissima Clio, 
Qui Latii reddis sensa venusta modis : 
