PER L1NAUGURAZ10NE DELL’ANNO 1873 
5 
Cui null i adversi fregerunt pectora casus, 
Nec dolor ille quidern maximus, exilium. 
Supremum Laurae vatem per culmina, et urbes 
Te luget passis moesta Gamena cornis : 
Thcspiadi adjungit modulamiua tristia cantor, 
Qui cecinit dulci carmine Mcliolum. 
Tpse tuo capiti dum dat sua serta, tenebis 
Tu loca Petrarcac proxima luminibns. 
Pieris ornavit largo tua funera fletu; 
Pallas sed geminos conqueritur socios : 
Musmecium luget, commercia legibus altis 
Qui dedit, lieu multis flebilis ille bonis, 
Qui pavidi nautae verrentes navibus aequor 
Figunt corda rnari, lumina sideribus. 
Ugdulenam etiam; cujus sapientia, virtus 
Vim rapidi tristem temporis baud metuet; 
Ingenio ipse nihil divo mortale secutus, 
Nil torvo humanum luraine despiciens : 
Hie vixit, reputans aevi monumenta vetusti, 
Resque etiam novit temporis ipse sui. 
Fulmine ut horrisono noctis difflnditur umbra, 
Sensa Dei baud aliter pandidit ille volans. 
Quonam Erctae resonat dulci modulamine collis, 
Qui coetus Superum ex aetbere desiluit ? 
Cui forma insignes plaudunt, iucunda puellae 
Garmina promentes aemula Pieridum? 
Ortygiae vatum extremus ftos ille recisus, 
Et mellitus adest Gycnus Oretigcnum. 
Hi Siculi Orphei : sunt illi laude nitentes, 
Qui tabulis, finguiit marmore et effigies. 
Insigne hue etiam Sapientum convenit agmen, 
Quique comis Cereris fulgida serta dedit. 
Non hie clara senum, juvenum nec vivida turba 
Desunt, pro patrio qui cecidere solo. 
Advena Marte potens liquit lacrimabilis astra, 
Explendam nunquam pectore spem refovens; 
Victima qui Sphyngis populos lato ore vorantis, 
Illius atque, acri libera corda movens 
Ingenio patriae qui jura vetusta tuetur 
Cum Indis, qui propria viverc lege petunt. 
