per l’inaugurazione dell’anno 1873 
Artibus Empedocles variis inclaruit orbi, 
Et scripsit populis jura Garamna suis. 
Attica terra olim siculos mirata disertos, 
Quos Plato non aequo carpere dente putat. 
Rcmuliduni hie genti quam vis non ulla subegit, 
Arte potens unns restitit Archimedes. 
Praetereo innumeros florentes artibus, alis 
Quos nunc fama gerit non peritura suis. 
Dulcia adliuc resonant, cecinit quae carmina vates, 
Molli ipsum referens Anacreonta lyra. 
Quid memoro veteres insigni laude n itentes, 
Si genii hie siculi fama vetusta viget? 
Gonspicio lianc umbras sapientum errare per aulam, 
Queis sicana olim terra superbierat, 
Hae visae gestire mihi superesse videntes, 
Queis praesens aetas jure superbit ovans. 
Non hoc m usa canit, vestras nt mulceat aures, 
Nec sit carminibus gratia parta suis, 
Splendida sed passim vestra id monumenta loquuntur, 
Quae sophus attonito suspicit intuitu. 
Testis adest clara redimitus tempora lauro, 
Carmina qui thuscis dat sophoclea modis; 
Quodque olim Graecis perfregit vincula captis, 
Euripid is mulcet dum fera corda melos : 
Testis qui sophiae studiis ac arte potentes 
Ingenuis Siculos pinxit imaginibus. 
Hie Sophiae latebras doctis committere chartis, 
Naturae insudat pandere et ille sinus; 
Alter ubi constent rerum commercia pandens, 
Sublimi venas mente recludit opum; 
Temporis hie solers reserans monumenta vetusti, 
Permulcct niticli viribus eloquii; 
Ille subit Pindi validis fastigia pennis, 
Serta addens patriis fulgida temporibus; 
Singula scripta alius dum mentis acumine librat, 
Quae laudanda simul quaeque cavenda monet. 
Vos o qui doctas colitis nunc Palladis artes, 
Quidque. valet Siculum proditis ingeniun, 
Pythagorea mihi lubeant si somnia, ferrem 
Hie animas veterum nunc superesse virum, 
