2 NOMINA GENERICA. 
hil nifi Chaos confufionis , cujus Mater barbaries 7 
Pater authoriras, Nutrix praejudicium. 
Nec mirum facftum! quis enim Tyro de nominibus 
fuit unquam infiru&us? quis unquam dedit circa de- 
nominationem plantarum prsecepta , demonftratio- 
nes, exempla? videre Jamjam Recentiores naufra- 
gia , evitarunt plurimos fcopulos, fed inciderunt fe- 
pe in Scyllam, cupientes vitare Charybdin. 
Tournefortius felegit maxime: Ruppiusk legit non- 
nulla : c DtLlenius_ cautior reliquis inceffit. Longe ta- 
men plura & hi, & alii rejeciftcnt, ni religiofe ni- 
mis dimittere recufarent Senes affuefa&a nomina, ea- 
que pro aris & focis defenderent. Semel tamen incho- 
andum , licet & de fama periclitaretur: magis enim 
mihi eft unius Sapientis aflenfus , quam centum Idio- 
tarum vana opprobria. 
Nulla me mover incantatio ante editum Pinacem 
Sherardianum , poft quem anathemate omnes , qui 
mutarent plantarum nomina, minatus eft Threlkeld ; 
& ego quidem fuMcriberem , fi modo ille digna inte- 
rim praeftaret nomina * quod cum hocufque fa&um 
non fit, mea exempla proferre, aliorum cenfurse fub- 
mittere » religioni mihi non duco. 
Fadta difpofitione plantarum in Genera , tum pri- 
mum imponi debent Nomina, nec antea. Hinc nul- 
la aftumenda funr nomina plantis impolita , quae non 
conveniunt generibus , adeoque nec Veterum , nec 
officinalia , nec recepta ulla , quae fub uno nomine 
diverfa includunt genera $ Unicum ubi genus , unh$ 
erit nomen! 
