130 .NOMINA GENERIC A. 
fdc&um iorer primaria facile judicarentur , quoad effa- 
tum vero adeo Infolita, rigida dura , ut cuique hor- 
rorem folo fono incutiant. 
Ut itaque faciliora & gratiora obtineantur , tria ob- 
fervanda proponam * fenum Icilicet inregras vocis ; 
terminationem vocabuli ; & verborum conifituentium 
ordinem. 
Sonus totius nominis ne aequi- vocus evadat, cum 
rebus aliis, ante omnia cavendum, licet conlcnan- 
tium verborum origo & radix diverfiflima extfteret; ij 
exponunt alias nos rifui apud artis ignards. grae- 
eorum, in Meum a iatinis feriptum, quod quidem 
minus nihilo habet cum Meo romanorum commu- 
ne. Multi tamen , artis noftrse ignari , quoties nomen 
Meum exaudivere, hoc a latina lingua mutuarum per- 
fuafi > cum joco exclamarunt: fi hoc Meum „ ubi tum 
Tuuml affumfi itaque Ath amant am fynonymon an- 
tiquum Mei loco. Alpinam dixit Plomierus a Pro- 
fpero Alpino plantam 5 at omnes, qui nomen audi- 
vere , eandem proprie Alpinam , feu io Alpibus nalcen- 
tem plantam effe credidere: hinc Alpiniam dixi eandem. 
ThyllonlAiuc folium eft, hinc illud non facile loco ge- 
netici nominis admitterem , licet filices , quibus hoc 
impofuere Veteres, folisfoliis, abfquecaule, ramis, flo- 
ribus , aut frucStibus evidentibus prognafeaotur ; cum 
itaque plantam foliis prsefertim fuperbientem , a folio- 
rum fplendore nominarem , non Thyllum dixi , fed 
; Thyllidis vocabulum impofui, cum Phyllis , V irgilii 
Amabilis , a foliis dida fuerat. 
Terminatio vocabuli infolita nulli non ingrata eft; 1 
hinc Veteres Romani cum nomina Graecorum affu- 
merent, fepe unicam alteramve literara excluferunt, 
ut gratiora facilioraque evaderent, (vid. a.) quod 
idem & hac noftra aetate circa infelici verbi termina- 
tionem 
