NOMINA SPECIFICA. 
283. Ne varietas loco fpeciei fumatur , 
ubique cavendum. 
F igura, numerus , proportio, & fitus dant nobis 
puras ideas, nec fallunt conceptum noftrum un- 
quam; has dum fundamenti loco aiTumimus, neceffe 
eit, ut eas partibus applicemus certis, nec varianti- 
bus; variat quidem figura, numerus , proportio , & 
fitus in plantis, licet rarius, non tamen omnes fimul , 
nec in omnibus plantse partibus fimul ; variant, licet 
minus, quam reliquae omnes, licet minus quam ut in* 
de ftruftura differens evadat. Hinc duplex eft Botani* 
ci officium in differentia , ut fcilicet varietates a Ipe- 
ciebus diffinguat , utque in diffindis fpeciebus notas 
convenientes certis verbis exprimat. 
Varietatum infinitum chaos ortum puto a jufla 
minus, & non fatis accurata , qilse neceflaria ad- 
modum erat , infpedione vivarum plantarum , ea- 
rundemque indole. Auftrali cum referatur Lepores 
per Sueciam omni hyeme albos evadere , in Hol- 
landia vero non , diverfam credit effe fpeciem > at 
dum utrunque infpexerit animal , ejufque mores , nec 
hxc amplius fentit. Cum primum Oves Anglicanas 
didas in Sueciam transferebantur , pro diverfa fpecie 
habita fuere , quum lana longiore magifque crifpa , 
cauda produdiore, & cornuum abfentia differrent a 
Suecicis. Sic & Oves cornibus quaternis vel fenis a 
vulgari, in Belgium allatas, diverfa: putatas funt, ar 
dum annos aliquot tranfegere, fe in omnibus fimiles 
reliquis, quoad reliquas partes, prseftitere, ut nullus 
amplius fpecies crediderit diverfas. Sic Botanicus, qui 
magis adfuetus fuit tradere Herbaria , quam vivas 
plantas, putat minimam differentiam diverfe fpeciei 
notam 
