40 
A. Bunge , 
Observatio. Genus Ziziphoja nullani cum Salviis affinitatem praebens, ad interim hic 
Satureineis adnexum. 
37 . Perowsha abrotanoidcs Karelin in Bull. mosq. 1841. p. 15. tab. 1. Bth. 1. c. p. 261. 
Bge Rel. Lehm. p. (256) 432. Boiss. et Bhse 1. c. p. 171. Boiss. diagn. ser. 2. 
4. p. 1 6. 
Frequens in Persia boreali-orientali transelbrusensi , in monte Schah-kuh (Bode!) 
prope Bostam (Jeniscli!) in valle Nika (Buhse!) et in tota provincia Chorassan in praeruptis 
apricis ab urbe Schahrud usque ad urbcm Meschhed (Bge et Bienert!) v. v. sp. 
Frutex bi-tripedalis, ramis hornotinis elongatis. — Perowskiae generis, cujus charac- 
tercs emendatos jam anno 1851 in Reliqu. Lehm. p. 256. dedi, affinitas dubia; confirmante 
etiam cl. Boissier (qui notulam meam (1. c.) praetervidisse videtur), ex observatione cl. 
Stocks in planta viva instituta, Corolla Ocimeas simulât, lobis 4 superioribus inter se 
magis approximatis, quinto solitario labium inferius formante; stamina vero non declinata, 
sed cum stylo valde curvata fere labio inferiori incumbentia, et antherarum loculi lineari- 
oblongi apice tertia parte cohaerentes et vetustiores inter se omnino distincti, nec con- 
fluentes ut in Ocimeis, a quibus et habitus longe recedit. Habitu et indumento Lavandulas 
appropinquat, sed et hae antheris discrepant. Flores observavi semper dioico-dichogamos, 
alios stylo abbreviato incluso, staminibus longe exsertis, alios stylo longe exserto staminibus 
inclusis, quod vero in pluribus generibus Labiatarum occurrit. — Discrimina inter P. abro- 
tanoidem et artemisioidem a cl. Boissier allata vix ad distinguendas species sufficiunt, nam 
in speciminibus P. abrotanoidis indumentum omnino idem, tum densius, tum parcius, folio- 
rum lacinulae tum latiores tum angustiores, et calycis indumentum densius vel laxius. Col- 
legi specimina quorum folia pleraque ovato-lanceolata, parce incisa, nonnulla vero omnino 
ut in planta typica bipinnatipartita sunt, ita ut etiam P. atriplicifolia , cujus vero spe- 
cimina authentica non vidi, forsan specie non differt. Patria tune speciei continua esset 
a Persia boreali media per Turcomaniam, Affghanistanum. Beludshistanum usque adTibetum 
occidentale. 
Salvia L. Bth. 1. c p. 262. 
Diversitates structurae internae corollae Salviarum, generis ditissimi, at naturalissimi, 
nec in plura généra divellendi, liucusque non satis observatae, et in sectionum formatione 
plus quam par est neglectae videntur. Equidem mediterraneo-orientales tantum species ac- 
curatius dissecavi, sed et quoad lias plura monenda feperi. Quod prae caeteris valet de 
sectione Aethiopis, fere ex toto regioni mediterraneo-orientali indigena cujus fere omnes 
species notas investigare mihi lieuit. Multo plures sane sectiones formentur necesse est, 
characteribus facile percipiendis innixae, magis naturales simulque cum specierum distribu- 
tione geographica magis congruae. Quum vero inquisitio mea minutam tantum immensi 
generis partem amplectitur, hic tantum observationes quasdam species persicas tangentes 
inserere liceat. 
